شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شیرینی صحبت از معشوق و عشق می‌پردازد. شاعر با اشاره به لذت شنیدن از لب‌های محبوب و جذابیت ابروهای او، به تقدس و زیبایی معشوق در مقایسه با بهشت می‌پردازد. او می‌گوید که هیچ جور و ستمی از طرف محبوب نمی‌تواند باشد، چون فقط لطف و محبت او خوشایند است. شاعر همچنین به تجربه‌های عاشقانه اشاره می‌کند، و از شرایط و لحظات شیرینی که در کنار محبوبش می‌گذرانید حرف می‌زند. در نهایت، شاعر می‌خواهد بیان کند که ذکر زیبایی‌ها و ویژگی‌های خوب معشوق خود از ذکر دیگر زیبایی‌ها و گل‌ها دلچسب‌تر است.
از آن لب شنیدن حکایت خوش استسخن های شیرین به غایت خوش است
هوش مصنوعی: گوش دادن به داستانهای زیبا از آن لب لذتبخش است و صحبتهای شیرین و دلنشین بسیار خوشایند است.
به ابرو رخش آیت حسن خواندکه خواندن به محراب آیت خوش است
هوش مصنوعی: به ابروی زیبا و دلکش او، زیبایی خاصی نسبت داده شده که این زیبایی در واقعیّت نیز شایسته تحسین است، مانند اینکه حضور در مکان مقدسی مثل محراب نیز خوشایند و زیبا است.
نیاید ز تو خوب جور و ستمکه از خوب لطف و عنایت خوش است
هوش مصنوعی: از تو نه باید انتظار خوبی و نه ستم داشت؛ چون از لطف و مهر تو لذت بیشتری میبرم.
سر کوی تو خوشتر است از بهشتزهر روستائی ولایت خوش است
هوش مصنوعی: زندگی در کنار تو و در مسیر تو برایم زیباتر از بهشت است. حتی در فضایی ساده و روستایی، بودن در این ولایت برایم دلپذیرتر است.
به رویت نگویم ز آغوش و بوسکه اینها بوجه کنایت خوش است
هوش مصنوعی: من نمیخواهم دربارهی آغوش و بوسهات صحبت کنم، چون اینها به طرز خاصی اشارهای خوشایند و زیبا دارند.
به دور رخ خوب خوش بگذرانکه دوران گل بینهایت خوش است
هوش مصنوعی: وقت خود را در کنار زیباییهای زندگی سپری کن، زیرا ایام شاداب و دلانگیز مانند دوران گل بسیار لذتبخش و خوشایند هستند.
روایت ازو کن نه از گل کمالکزان صد ورق این روایت خوش است
هوش مصنوعی: از او بگو، نه از زیبایی گل، زیرا این داستان از صد ورق بسیار شیرینتر است.