شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جاذبه‌های خاصی می‌پردازد که از نگاه محبوب ناشی می‌شود. شاعر با تصویرسازی‌های زیبا، نور و درخشندگی چشمان محبوب را به تصویر می‌کشد و از احساساتی چون عشق و خواهش سخن می‌گوید. او همچنین به زیبایی چهره و ابروهای محبوب اشاره کرده و تأثیرات عمیق این زیبایی‌ها بر دل و جان خود را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ زیبایی و کمالی به پای محبوب خود نمی‌رسد و او را بالاتر از همه‌ی زیبایی‌ها می‌داند.
چشم ز خیال تو پر از نور تجلیستچشمی که چنین است به دیدار تو اولیست
هوش مصنوعی: چشمهایی که پر از نور زیبایی تو هستند، شایستهتر از دیگر چشمها هستند برای ملاقات با تو.
صورنگر از آن صورت و معنی چو خبر داشتانگیختن صورت چینش به چه معنیست
هوش مصنوعی: تصویرگر وقتی از زیبایی و مفهوم آن باخبر بود، متوجه شد که چیدن اشکال به چه معناست.
بر طرف چمن سور به صد شرم بر آیداز سایة قد تو که همسایه طوبیست
هوش مصنوعی: در کنار چمن، گل سرخی با شرم و حیا به خاطر سایه قد تو به وجود میآید، چرا که تو مانند درخت طوبی همسایهای زیبایی.
زآن طاق دو ابرو که بخوبی شده طاقندکریست در آن طاق که منسوب به کسریست
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و قوس دو ابرو اشاره دارد که به شکل طاقی درآمدهاند. شاعر می‌گوید این قوس زیبا و دلربا به اندازهای زیباست که انگار به قوس طاق کسری، یکی از ساختمانهای باشکوه تاریخ، مربوط می‌شود. در واقع، زیبایی ابروها به زیبایی و عظمت معماری اشاره می‌کند.
خونی که به جو میرود از دیده مجنونسیلی است که راه گذرش بر در لیست
هوش مصنوعی: خونی که از چشمان مجنون به زمین میریزد، مانند سیلی است که مسیرش را بر روی زمین تعیین می‌کند.
زآن زلف به دردم شده رنجور چو ایوباز لب شکری ده که شفاخانه عیسی ست
هوش مصنوعی: به خاطر آن زلف، حال من به اندازه ایوب بیمار شده است، پس از لب شکری ده که مانند شفاخانه عیسی، درمانم کند.
هر خوب که در چشم کمال آبد و محبوبرا گوید به از آنی نو و فکری به ازین نیست
هوش مصنوعی: هر کسی که در نظرش زیبایی و کمال دیده می‌شود، بهتر است بگوید که محبوبش از آنچه که هست، بهتر است و هیچ اندیشهای نمیتواند بهتر از این باشد.