شمارهٔ ۱۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و نیاز به فراق از آن پرداخته است. در آن اشاره شده که عشق واقعی در قلب انسان‌ها تاثیر عمیقی می‌گذارد و در روز محشر، افرادی که در عشق پاک و راستین بوده‌اند، پاداش می‌گیرند. همچنین، شب عاشق را به شب روشنایی تشبیه کرده و عذاب و رنجی که محبان در راه عشق تحمل می‌کنند را توصیف می‌کند. در نهایت، کمال و آرامش را با پادشاهی مقایسه کرده و نشان می‌دهد که عشق واقعی انسان را به مقام بالایی می‌رساند.
شهید تیغ عشق آر بی گناه استبه جنت جای ماه در پیشگاه است
هوش مصنوعی: شهیدانی که در راه عشق جان میسپارند، بیگناهاند و در بهشت، جایی چون ماه دارند که در برابر پروردگار قرار می‌گیرند.
ز عشق امروز هر کو سرخ رو نیستبه محشر نامه اش فردا سیاه است
هوش مصنوعی: امروز هر کسی که از عشق سرخرنگ و شاداب نیست، در روز محشر نامهاش پر از ننگ و سیاهی خواهد بود.
محب را روز محشر روز اجر استکه هر عضویش بر دردی گواه است
هوش مصنوعی: در روز قیامت، برای دوستداران خدا زمانی برای پاداش و اجر خواهد بود و هر یک از اعضای بدن آنها به گواهی بر دردها و رنجهایی که کشیدهاند، شهادت می‌دهد.
شب ما می شود روشن به صد ماهشب عاشق سیاه از دود آه است
هوش مصنوعی: شب ما با نور ماهها روشن میشود، اما شب عاشق پر از غم و سیاهی است که به خاطر درد دل به وجود آمده است.
به روی زرد هر گردی ازین راهکه میبینی نشان مرد راه است
هوش مصنوعی: هر نشانهای که بر روی زمین زرد و گرد مشاهده میکنی، نشاندهندهی وجود مردی است که از این مسیر عبور کرده است.
خیال خاک پای او گدا رااگر در سر بود صاحب کلاه است
هوش مصنوعی: اگر کسی در خیال خود به یاد پای گدا باشد، در حقیقت او مانند یک صاحب مقام و پیراسته است.
کمال از پادشه دارد فراغتبه وقت خویش او هم پادشاه است
هوش مصنوعی: کسی که به کمال رسیده است، از آرامش و آسودگی در زمان مناسب بهرهمند میشود و او نیز در حقیقت در جایگاه یک فرمانروا قرار دارد.