شمارهٔ ۲۰۸
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان عشق و ارادت به معشوق می‌پردازد. شاعر با ابراز غم و اندوه از عشق، شهادت عشق را به عنوان سعادت می‌داند. او به عادت جفا و بی‌وفایی معشوق اشاره می‌کند و از عشق و عبادت در کنارش سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که حتی اگر به خاطر عشق بمیرد، آن را برای خودش نوعی کمال و ارادت می‌داند و یادآور می‌شود که عشق واقعی آموزنده است.
غمت ریخت خونم شهادت همین استشهادت چه باشد سعادت همین است
هوش مصنوعی: غم تو باعث شد خونم بریزد و این خود گواهی بر احساس من است. حالا اینکه شهادت چیست، همان سعادت و خوشبختی من در این است.
نه امروز رسم جفا کرد؛ توترا سالها شد که عادت همین است
هوش مصنوعی: امروز دیگر ظلمی به تو نمیشود؛ تو سالهاست که به این رفتار عادت کردهای.
چو میرم ز دردت گذر بر مزارممرا از نو چشم عبادت همین است
هوش مصنوعی: وقتی که از درد تو میروم و به مزارم میرسم، تنها چیزی که دوست دارم این است که دوباره به تو نگاه کنم و عبادتت کنم.
نخواهی دمی بی جفا عاشقان راازین بیوفائی مرادت همین است
هوش مصنوعی: نمیخواهی که لحظهای بی‌وفایی تو، عاشقان را از خود دور کند. هدف تو همین است.
اگر بر درت باز مانم به خدمتنشان قبول عبادت همین است
هوش مصنوعی: اگر درب خانهات به روی من بسته باشد، به این معنی است که من در خدمت تو و عبادت تو باقی خواهم ماند.
هلاک من از عشق باشد ارادتمرید طلب را ارادت همین است
هوش مصنوعی: اگر عشق من را نابود کند، همین عشق و ارادت مرید به معشوق، خود همین است که به دنبالش هستم.
کمال از سگ کویش آموز افغانکه در عاشقی استفادت همین است
هوش مصنوعی: از وفاداری و عشق سگ یاد بگیر، چرا که در عشق، اساس و اصل بهرهمندی همین است.