شمارهٔ ۲۱۷
هوش مصنوعی: این اشعار درباره زاهدی صحبت می‌کنند که هرگز طعم واقعی محبت و عشق را نچشیده است. او به خاطر عدم تجربه واقعی، نمی‌تواند احساس عمیق و زخم عشق را در سینه‌اش حس کند. علاوه بر این، او تنها به ظواهر می‌پردازد و در حالی که تصور می‌کند در حال جستجوی کمال است، در واقع از حقیقت دور مانده و درک واقعی از عشق و خداوند ندارد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره دارد که دعا و ریاضت بدون تجربه واقعی عشق و محبت ارزشی ندارد.
گر زاهد کم خواره محبت نچشیده استخونابه نخوردست و ریاضت نکشیده است
هوش مصنوعی: اگر زاهد از محبت کم استفاده کند و طعم آن را نچشیده باشد، قطعاً دلی پر از درد و رنج نخواهد داشت و در نتیجه در مسیر زهد و ریاضت هم موفق نخواهد بود.
بر سینه ندارد اثر زخمی از آن تیغاین نیز دلیل است که از خود نبریده است
هوش مصنوعی: اگر بر سینه نشانی از آسیب آن تیغ نیست، نشاندهنده این است که فرد هنوز از خود و وجودش جدا نشده است.
بیش از ترشی بخشی ازین خوان نرسیدشزان روی که غورهست و به حلوه نرسیده است
هوش مصنوعی: بیش از ترشی چیزی از این سفره به او نرسید، زیرا او هنوز به مرحله شیرین نرسیده و شایسته آن نیست.
گوید که خدا بینم از آن روی به پرسیدگر گفت بدیدم به خدا هیچ ندیده است
هوش مصنوعی: میگوید که وقتی از خدا خواستم که او را ببینم، اگر گفت که او را دیدهام، به خدا قسم هیچ چیز ندیدهام.
بسیار گزیده ست به حسرت سر انگشتیک روز به عشرت لب ساغر نگزیده است
هوش مصنوعی: بسیار مشقت و درد را تحمل کرده است و تنها یک روز به لذت و شادی نپرداخته است؛ حتی برای یک بار هم لب به میانه ساغر نرسانده است.
کردست به مسجد به صوامع طلب دوستاو با من و بنگر به کجاها طلبیده است
هوش مصنوعی: او در مسجد و صومعه به دنبال دوست میگردد، تو هم با من بیا و ببین که این طلب در کجاها جستوجو شده است.
پنداشت که آواز کمال است ز خرقهآوازه فی جنتی آری نشنیده است
هوش مصنوعی: او فکر کرد که آواز، نشانی از کمال است و به همین خاطر به لباس معنوی خود مغرور شده، در حالی که در حقیقت، از واقعیات عمیق و معنوی بیخبر است.