شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از جدایی و سنگدلی معشوق پرداخته است. شاعر از سنگدلی معشوق شکایت می‌کند و می‌گوید حتی اگر از زیبایی‌ها و خوبی‌های او یاد کند، دلش از این موضوع خسته می‌شود. او به معشوق می‌گوید که با این همه زیبایی و ملاحت، اگر بی‌محبت باشد، هیچ فایده‌ای ندارد. همچنین شاعر به درد و رنج شب‌های بیداری و آرزوی وصال معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هر دو جنبه جفا و وفا را از معشوق دریافت می‌کند. در نهایت، به حسرت و افسوسی که از تیر و کمان معشوق به دلش می‌افتد اشاره می‌کند.
گفتمت سنگدلی آمد ازین نکته گرانتآن هم از سنگدلی بود که گفتیم چنانت
هوش مصنوعی: به تو گفتم که سنگدلی تو از این موضوع سنگین میآید و خود این سنگدلی باعث شده است که ما چنین چیزی را دربارهات بگوییم.
گر صبا خوانمت از لطف و گل از غایت خوبیهم از این خسته شود خاطر نازک هم از آنت
هوش مصنوعی: اگر نسیم را به خاطر مهربانیاش بخوانم و گل را به خاطر زیباییاش، حتی آنها نیز از دلخوشیام خسته میشوند.
این همه دستگه حسن و ملاحت که تو داریگر کند بی سر و پانی ز تو سودی چه زیانت
هوش مصنوعی: تو اینقدر زیبایی و جذابیت داری، اما اگر به خاطر این خصوصیات خودت، بیاهمیت و بیتوجه به دیگران باشی، این زیبایی چه فایده‌ای برای تو خواهد داشت و چه ضرری به تو خواهد زد؟
من و بیداری شب وآرزوی شمع جمالتمن و بیماری باریک و تمنای میانت
هوش مصنوعی: در این بیت، گوینده به شب بیداری و آرزوی زیبایی محبوبش اشاره می‌کند. او همچنین از احساس بیماری رنج میبرد و به تمایل خود برای ملاقات و نزدیک شدن به معشوقش اشاره دارد. این احساسات در کنار هم نشاندهنده دلتنگی و تمنای عمیق او است.
رشکم آمد ز تو ای شمع که تا روز به خلوتپیش او سوخته دوش زهی راحت جانت
هوش مصنوعی: از تو، ای شمع، غبطه میخورم که تا امروز در خلوت او سوختهای، با اینکه دیشب آرامش جانت را به دست آوردی.
گرجفا خواهم و جور از تو هم آن است و هم اینتور وفا جویم و مهر از تو به این است و نه آنت
هوش مصنوعی: اگر بخواهم به بیرحمی و ستم روی بیاورم، خودت هم هم ستمگر هستی و هم دچار ستم. اما اگر وفا و محبت را بجویم، این فقط به خاطر خود توست و نه به خاطر تو.
گفته بودی چو شوی هیچ بر آنی به زبانممن شدم هیچ ولی هیچ نگنجد به دهانت
هوش مصنوعی: تو گفته بودی که وقتی به هیچ تبدیل شوم، زبانم هم چیزی نخواهد گفت. من به واقع هیچ شدم، اما هیچ چیزی به زبانت نمیآید که بگویی.
ریخت آن به نظر خون کمال از خم ابروحیفم آید نه از آن کشته که از تیر و کمانت
هوش مصنوعی: دیدن آن چهره زیبا که در اثر خم ابرویش به خون کشیده شده است، برایم ناراحتکننده است، و این درد را بیشتر از ناتوانی از تیر و کمان تو احساس میکنم.