شمارهٔ ۲۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگی خود به معشوق می‌پردازد و از احساسات عمیقش در این راستا سخن می‌گوید. او از دلی که برای دلبری و خدمت به معشوق بسته، حرف می‌زند. همچنین اشاره می‌کند که همه افراد به دنبال زر و سیم هستند، اما او در عشقش با دیگران متفاوت است. شاعر به رمز و رازهای عشق و زیبایی‌ها اشاره کرده و به اصرار بر این نکته می‌پردازد که حتی در سختی‌ها و غم‌ها، عشق او به معشوق او را زینت می‌دهد. در نهایت، او با بیان تصویرهای زیبا و شاعرانه، عشق و ارادت خود را به معشوق بیان می‌کند.
ما دلی داریم و آن بر دلبری خواهیم بستما کمر در خدمت سیمین بری خواهیم بست
هوش مصنوعی: ما قلبی داریم که آن را به محبت و زیبایی میسپاریم و ما در خدمت معشوقهای با زیبایی دلربا خواهیم بود.
هر کسی بندنه بهر سیم و زر بر خود کمرتا نداند دیگری بر دیگری خواهیم بست
هوش مصنوعی: هر کسی برای جمع آوری ثروت و مال به خود تلاش می‌کند تا این که نفهمد دیگران نیز سرگرم جمعآوری ثروت برای خود هستند.
گرچه دل بر بار خود بستیم و بس چون زلف یارچون به عزم راه باری بر خری خواهیم بست
هوش مصنوعی: اگرچه دل خود را بر مشکلات و بار سنگین زندگی قرار دادهایم و تحمل میکنیم، اما چون موهای یار به گردیم، در تصمیم خود به سمت هدفی مشخص خواهیم رفت و بارمان را بر مرکب زندگی خواهیم نهاد.
بار اگر بندیم از کوی تو باری بر رقیبما بر آن فتراک جانی و سری خواهیم بست
هوش مصنوعی: اگر ما از کوی تو در راهی برویم، بر رقیب ما که به دنبال آزار ماست، ضربهای مهلک خواهیم زد و به او آسیب خواهیم رساند.
پادشاهان صیدها بندند بر فتراکهانقش روی زرد بر خاک دری خواهیم بست
هوش مصنوعی: شاهان شکارهای خود را در دامها به دام میاندازند و ما قصد داریم که تصویری از روی زرد را بر خاکی که در کنار دریاست، بکشیم.
رنگ از روی گل و از گل ورق خواهیم ساختصورت او گر به روی دفتری خواهیم بست
هوش مصنوعی: اگر بخواهیم چهرهاش را به تصویر بکشیم، از رنگ و بویی که از گل میگیرد بهره خواهیم برد و آن را روی صفحهای خواهیم آورد.
در میان گریه چون بوسیم پای او کمالاز در و یاقوت بر وی زیوری خواهیم بست
هوش مصنوعی: در حالی که اشک میریزیم، پای او را میبوسیم و از در و یاقوت، زینتی برای او خواهیم ساخت.