شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به شدت احساسی است و درباره عشق، فراق، و ارتباط با معشوق صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی به بهشت و نعمت‌های آن اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون عشق و وجود محبوب، زندگی زجرآور و عذابآور است. تنهایی در شب‌های فراق، مانند درد و ناله‌ای عمیق است. همچنین، شاعر با اشاره به نسیم صبحگاهی و دل‌تنگی برای معشوق، به گذشت زمان و خاطرات عاشقانه اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر دعوت به نوشیدن شراب می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که مقام و بزرگی الهی بالاتر از هر تفاخر انسانی است.
وصل تو ما را بهشت و ناز نعیم استپی نو بهشت برین عذاب الیم است
هوش مصنوعی: وصل تو برای ما بهشتی است و ناز و نعمت تو خوشایند. اما دوری از تو مانند عذابی سخت و دردناک میباشد.
حلقه گیسوی حور و محبت رضوانگر تو نباشی سلاسل است و جحیم است
هوش مصنوعی: اگر تو در کنارم نباشی، حتی زیباترین و دلنشینترین چیزها به دنبال زیبایی و محبت، برایم مانند زنجیر و آتش جهنم خواهد بود.
در شب تنهائی فراق تو ما رابه جگر موز بار و ناله ندیم است
هوش مصنوعی: در شب تنهایی و جدایی تو، ما به شدت درد و غم را احساس میکنیم و نمیتوانیم تماشای مشکلات و ناراحتیهایمان را تحمل کنیم.
همدم عشاق جز نسیم صبا نیستتا سر زلف خوشت بدست نسیم است
هوش مصنوعی: تنها همراه عاشقان، نسیم صبحگاهی است که میتواند با لطافت و آرامش، زلف زیبا و دلربایت را لمس کند.
باده بده ساقیا که موسم گل ریزتوبه زمنی خلاف رای حکیم است
هوش مصنوعی: به ساقی میگویم که بادهای به من بده، زیرا فصل گل است و اینکه از گناه خود دست بردارم با عقل و تدبیر سازگار نیست.
گشت بسی سال و ماه کز سر کویتجان به سفر رفت و دل هنوز مقیم است
هوش مصنوعی: سالها و ماهها گذشت، اما من به خاطر عشق و یاد تو همچنان در دل خود به تو وفادارم، در حالی که جانم از کنار تو دور شده است.
پای بنه بر سر کمال که او راهت تفاخر برین خدای علیم است
هوش مصنوعی: برتر از هر چیزی در مورد کمال و عظمت قرار بگیر، زیرا او که در اوج کمال است، برتر از هر گونه تفاخر و خودپسندی است و علم و آگاهی کامل دارد.