شمارهٔ ۲۹۱
هوش مصنوعی: این شعر به تفریح و عشق می‌پردازد و دنیای عرفانی و زهد را نقد می‌کند. شاعر خود را عاشق و رند معرفی می‌کند که از جوهر عشق و رهایی سخن می‌گوید. او به محافل مذهبی و واعظان اشاره کرده و نشان می‌دهد که آنها گاه در حلقه‌ی علم و زهد، درک عمیق عشق را نادیده می‌گیرند. او می‌خواهد بگوید که در عشق، تماشای زیبایی‌ها مجاز است و از انصراف از لذت‌های دنیوی پرهیز می‌کند. در پایان، شاعر دعوای نوآوری و شادابی را مطرح کرده و خواستار آزادگی و ایجاد فضای شادی و عشق به جای خشک‌اندیشی است.
ز من که عاشق و رندم مجری زهد و صلاحکه روز مستم و شب هم زهی صباح و رواح
هوش مصنوعی: من عاشق و بیپروا هستم، در حالی که ظاهراً به آداب و نیایش پایبندم. در طول روز در اوج شادابیام و شبها هم با حس خوب آرامش به خواب میروم.
قبه و واعظ ما را که بحر علم نهندهمان حکایت کالبحردان و کاملاح
هوش مصنوعی: اگر ما را در مسند وعظ و خطابه بنشانند و علم و دانش را از آنجا به ما برسانند، داستان ما شبیه داستان مرد ماهیگیر و دریا خواهد بود.
ترا که نیست صلاحیت نظر بازیدر آن نظر بود ار خوانمت ز اهل صلاح
هوش مصنوعی: تو که لایق دیدن و بازی در این میدان نیستی، اگر بگویم که از اهل صلاح و نیکی هستی، در واقع فقط خودت را گم کردهای.
به پرتو رخ تو آفتاب را چه فروغعلی الخصوص چراغی که بر کنی به صباح
هوش مصنوعی: زیبایی چهره تو چنان درخشانی دارد که حتی آفتاب را هم تحتالشعاع قرار می‌دهد، بهخصوص وقتی که صبحگاهی روشن را آغاز میکنی.
مهوش رغز نظرها که در شریعت عشقگرفته اند تماشای روی خوب مباح
هوش مصنوعی: زیبایی خیرهکنندهای که در عشق تحقق یافته، اجازه می‌دهد تا با آسودگی و بیپرده به تماشای چهرهی دلنشین پرداخته شود.
زمان حادثه ساقی بریز می در جام کمالچو باد فتنه وزد در زجاج به مصباح
هوش مصنوعی: در زمان رخداد، ای ساقی، شراب را در جام کمال بریز. مانند بادی که فتنهای به وجود میآورد و در شیشهای به چراغ میافتد.
محتسب آمد به جنگ خیز نو نیزبه باده غسل برآور که الوضوء سلاح
هوش مصنوعی: محتسب (فرشته یا مأمور دین) آمد تا بر مردم نظارت کند، پس اکنون فرصت مناسبی است که به خاطر نوشیدن شراب و خوشی، خود را پاک کنیم، چون وضو سلاحی برای آماده شدن در برابر انتقادات است.