شمارهٔ ۳۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به ای اهل نظر توصیه می‌کند که در جستجوی علم و معرفت باشند و از زیبایی‌های عشق و وجود پرنور الهی بهره‌مند شوند. شاعر می‌گوید که رازهای عشق را باید با جان و دل دریابند و در این راه باید صبر و تحمل داشته باشند. همچنین از دردی سخن می‌گوید که در دل و جان هر فردی وجود دارد و باید با آن رو به رو شد. در نهایت، به اهمیت عشق و تلاش در راه آن اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که در صف عشاق قرار بگیرند و از این مسیر نیرو و پیروزی کسب کنند.
از من ای اهل نظر علم نظر آموزیدنازک است آن رخ ازو چشم و نظر بر دوزید
هوش مصنوعی: ای اهل نظر، علم و دانش را از من یاد بگیرید. آن چهرهی ظریف و زیبا به قدری لطیف است که باید با دقت و احتیاط بر آن نگاه کرد.
پیش آن روی مدارید روا ظلمت شمعخانه پر نور تجلی چه چراغ افروزید
هوش مصنوعی: در برابر آنچهره خیرهکننده، ظلمت شمع در خانه نورانی، چه نوری میتواند درخشش ایجاد کند؟
سوختید از عطش ای اهل ورع بی می عشقچوب خشکید بسوزید که خوش می سوزید
هوش مصنوعی: ای اهل دیانت و پرهیزکاری، از شدت تشنگی به عشق میسوزید. اگر بیمیعشق مثل چوب خشک و بیروح هستید، بهتر است که بسوزید، چون سوختن در عشق چقدر زیباست و شما را میسازد.
بهر او جنگ کنان در صف عشاق آییدکه در آن صف همه لشکر شکن و پیروزید
هوش مصنوعی: برای او، با عشق و هیجان به میدان بیایید، زیرا در این صف، همه افراد قهرمان و پیروز هستند.
گر بدوزید دل پاره قیری به کرمبه که صد ناوک دلدوز به کیش اندوزید
هوش مصنوعی: اگر دل پارهای از قیر را با کرم بدوزید، بهمراتب بهتر از آن است که صد تیر دلشکن را به جمعآوری کیش بپردازید.
در تب محنت او صبر کنید ای دل و جان
هوش مصنوعی: در سختیها و مشکلات و در زمان دشواری، صبر و استقامت کنید ای دل و جان.
از شفاخانه درد است سخنهای کمالدرد دارید ازاینجا سخنی آموزید
هوش مصنوعی: از بیمارستان درباره دردها صحبت میشود؛ شما هم که در اینجا هستید، تجربهای از درد دارید و میتوانید درسی از آن بگیرید.