شمارهٔ ۳۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شکوه گل و عشق به آن می‌پردازد. شاعر به توصیف گل و تأثیر آن بر احساسات و محیط می‌پردازد، به‌طوری‌که گل از باغ برآمده و زیبایی خاصی به چشم‌ها می‌بخشد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که بوی خوش گل در فضای چوبستان حاکم شده و بویی دیگر کمتر حس می‌شود. او با حیرت به زیبایی چهره و زلف معشوق خود می‌نگرد و تأکید می‌کند که نسیمی که از این گل می‌وزد، از تمامی عطرها خوشتر است. به‌کلی، شعر به تجلی عشق و زیبایی طبیعی اشاره دارد.
چو آن شاخ گل از بستان بر آمدزهر شاخی گلی از پا درآمد
هوش مصنوعی: وقتی که شاخهای از گل در باغ به شکوفه درمیآید، از دیگر شاخهها بوی نامطبوعی منتشر می‌شود.
چنان پر شد زچشمت چشم نرگسبازار س که آب خجلتش از سر بر آمد
هوش مصنوعی: چشم تو به قدری زیبا و پر از احساس است که حتی گل نرگس در بازار، تحت تاثیر خجالت و زیبایی آن قرار گرفته و به نوعی شرمنده شده است. آب نمایانگر این احساسات نیز به حدی زیاد شده که سرش از سطح آب بالا آمده است.
زدی لاف نهال گل به آن سروگل تو یک ورق زآن دفتر آمد
هوش مصنوعی: تو با سخن گفتن از زیباییهای گل و سرو، مانند آن هستی که به یک ورق از دفتر عشق اشاره میکنی. این نشاندهنده زیبایی و شکوه توست که در مقایسه با دیگران به چشم میآید.
فرو رفتم به حیرت زآن رخ و زلفکه چون از لاله سبزه بر سر آمد
هوش مصنوعی: من از زیبایی و زلف آن چهره، حیران و متعجب شدم، همانطور که وقتی لالهای بر روی سبزه میروید.
چوبستان پر شد از بوی خوش اودگر بوی گل آنجا کمتر آمد
هوش مصنوعی: جنگل پر شده از عطر خوش او، دیگر بوی گل در آنجا کمتر حس می‌شود.
کمال آن به کز او بابی نسیمیکه از صد بوی گل آن خوشتر آمد
هوش مصنوعی: کمال چیزی به این است که نسیمی از جانب او بیاید که از صد نوع بوی گل، خوشبوتر باشد.