شمارهٔ ۳۹۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره عمق و اهمیت عشق و محبت است. شاعر می‌پرسد که در عشق، آیا ارزش و بهایی برای سر و جان خود وجود دارد، وقتی که معشوق مهم‌تر از همه چیز است. او به زیبایی‌های وجود عزیزش اشاره می‌کند و به آنچه که دیگران در مورد عشق و کمال می‌گویند، پاسخ می‌دهد. در نهایت، شاعر به مفهوم زندگی و عشق اشاره می‌کند که حتی اگر فرصت وصال کم باشد، هنوز هم زندگی معنا و خوشی خاص خود را دارد.
در عشق تو ترک سر چه باشداز دوست عزیزتر چه باشد
هوش مصنوعی: در عشق تو، از دست دادن سر چه اهمیتی دارد؟ آیا چیزی عزیزتر از دوست وجود دارد؟
جان نیز اگر فرستم آنجااین تحفه مختصر چه باشد
هوش مصنوعی: اگر جانم را هم به آنجا بفرستم، این هدیه کوچک چه ارزشی خواهد داشت؟
ای مردم چشم روشن منبر من فکنی نظر چه باشد
هوش مصنوعی: ای مردم، وقتی که به من نگاه میکنید، چه فکری در ذهنتان میآید؟
گفتی چه کنی اگر کشم تیغبسم الله گره دگر چه باشد
هوش مصنوعی: تو پرسیدی که اگر با نام خدا شمشیر را بکشم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ دیگر چه چیز باقی میماند؟
چون کشتن بنده بر نو سهل استلطفی کنی این قدر چه باشد
هوش مصنوعی: کشتن یک انسان ساده است، اما اگر بخواهی لطف کنی و به او کمکی کنی، این کار چقدر ارزشمندتر خواهد بود.
هرچند کم است فرصت وصلخوش زندگی نیست هرچه باشد
هوش مصنوعی: هرچند زمان کمی برای رسیدن به عشق داریم، اما زندگی در کنار آن نیز خوشایندتر از هر چیزی است که باشد.
گویند کمال در دلت چیستاندیشه او دگر چه باشد
هوش مصنوعی: می‌گویند کمال و خوبی در ذات تو چیست؟ پس افکار و اندیشههای دیگر چه ارزشی دارند؟