شمارهٔ ۴۴۸ - کمال خجندی

سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیادسایه گه گه چه عجب کز تو زیادت افتاد

سروی و سایه نوه سایه رحمت به زمینسایه رحمت تو از سر ما دور مباد

راست گویند هواهاست ز تو در سر سروکه نجنبد به یقین هیچ درختی بی باد

راست گویند هواهاست ز تو در سر سروجس آزاد ز جا سرو و به یک په استاد

سرو میخواست که پیش قد نو سر بنهدداد بر باد سرو این هوس از سر بنهاد

تا قدرت دید که بر دیده نشاندیم دگرباغبان سرو سهی را به چمن آب نداد

می کند از ستم سرو قدان ناله کمالبلبل از نارون و سرو برآرد فریاد