شمارهٔ ۴۹۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عزم و اراده برای ترک زهد و تقوا و روی آوردن به لذت‌ها و شادی‌ها در زندگی است. شاعر به بهار و جوانی و عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ گاه نمی‌توانند از توبه و زهد صرف نظر کنند. وی به شجاعت و جستجوی عشق و لذت‌های زندگی تأکید دارد و از پیکی که خبر خوشی می‌آورد، یاد می‌کند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که خواهان ثبت نام خود در دفتر کمال و نیکنامی است و می‌خواهد زندگی پرشور و پرجنب‌وجوشی را تجربه کند.
ما بساط نیکنامی باز طی خواهیم کردخرقه و سجاده رهن نقل و می خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ما در آینده، به جای دیانت و عبادت، به لذت‌های دنیوی و خوشنامی خواهیم پرداخت و از این راه به شادی و میگساری خواهیم پرداخت.
زهد و تقوی سر بسر این نام و این آوازه رادر سر آواز چنگ و بانگ نی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: زهد و تقوی در تمام این نام و آوازه وجود دارد و ما این صدا و نغمه را در آواز چنگ و صدای نی نمیخواهیم.
نوبهارست و جوانی و اوان عاشقیگر کنون نکنیم ترک توبه کی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده، جوانی در حال تجربه است و زمان عشق ورزیدن است. اگر اکنون این لحظه را از دست دهیم و از عشق دوری کنیم، پس چه زمانی میخواهیم این کار را انجام دهیم؟
گر بزاهد رندی و مستی نمی کردیم فاشبعد ازین این کارها در پیش وی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: اگر به زهد و پرهیزکاری و مستی نمیپرداختیم، به روشنی بعد از این، این کارها را در حضور او انجام خواهیم داد.
می چو لیلی گر شود در شهر ما دشوار یابماچومجنون جست وجویش حئ بحی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: اگر می گلی با نام لیلی در شهر ما به سختی پیدا شود، ما مجنون را به دنبال او خواهیم فرستاد تا او را بیابد.
پیش ما پیکی که آرد مژده اقبال پارنام آن پیک مبارک نیک پی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ما به دنبال فردی هستیم که خبر خوشی از آیندهای روشن بیاورد، و نام این فرد خوشبخت و نیکو سیرت خواهد بود.
چون رسد در دفتر نهاد نام ما کمالآن ورق گردان که ما آن نامه طی خواهیم کرد
هوش مصنوعی: هرگاه نام ما در دفتر ثبت شود، کسی که ورق را میچرخاند، کمال است، زیرا ما آن نامه را با طاعت و بندگی خواهیم خواند و ادامه خواهیم داد.