شمارهٔ ۵۰۰
هوش مصنوعی: این شعر حاکی از عشق و شوق به دیدار محبوب است. شاعر اعلام می‌کند که به دلخواه و به طور خودجوش به سفر به سوی یار خواهد رفت و در کنار او به تماشا و عشق می‌پردازد. در روز قیامت، هر کسی از زمین خود خارج خواهد شد و به سوی محبوب می‌رود. شاعر همچنین به جنگ های عاشقانه‌ای که با زلف محبوب دارد اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی در این نبردها نیز به پای او خواهد افتاد. اگر مانعی بر سر راه باشد، بار دیگر با آن موانع سخن خواهد گفت. او از دانایان می‌خواهد که داستان‌های دیوانگی آن‌ها را بشنوند و در نهایت، به عشق و سفر به سرزمین وجودی بالاتر دعوت می‌کند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی عشق شدید و آماده‌بودن برای گذر از موانع برای رسیدن به محبوب است.
ما بکوی یار خود بخود سفر خواهیم کردسر بر رخ او هم به چشم او نظر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ما به سمت کوی محبوبمان خواهیم رفت و بدون تردید سر بر روی چهرهاش خواهیم گذاشت و به چشمان او خواهیم نگریست.
هر کسی از سرزمینی سر بر آرد روز حشراز خاک آستانش سر بدر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: هر کس که در سرزمینی زندگی کرده است، در روز قیامت از خاک آن سرزمین بیرون خواهد آمد و سرش را به سمت مقدس آن مکان خواهد گرفت.
جنگها داریم با زلفش ولی در پای اوباز اگر افتیم با همسر بر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ما در برابر زلف او همیشه جنگ داریم، اما اگر در پای او بیفتیم، با همسرمان دوباره به آرامش خواهیم رسید.
گر سپر مانع شود نیری که بر ما افکندبار دیگر جنگ سخنی با سپر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: اگر سپر باعث شود که نیرویی که بر ما فشار میآورد، برطرف نشود، بار دیگر در برابر آن نیروی قوی به جنگ با سپر خواهیم پرداخت.
ناگهانی کز تو تشریف بلا کمتر رسدزانای ناگهان هر یک حذر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ناگهانی وقتی بلا از سمت تو کمتر میشود، ما همه با احتیاط عمل خواهیم کرد.
شنو ای داناه حکایتهای ما دیوانگانورته ما از خود ترا دیوانه تر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: ای انسان عاقل، قصههای ما دیوانگان را بشنو؛ ما با حرفهایمان میتوانیم تو را از خودمان دیوانهتر کنیم.
ور به ما همراه خواهی شد ز خود بگذر کمالزانکه ما از منزل هستی سفر خواهیم کرد
هوش مصنوعی: اگر میخواهی با ما همراه شوی، باید از خودت بگذری، چرا که ما در حال سفر به سمت کمال هستیم و از اینجا، از این دنیای فانی، حرکت خواهیم کرد.