شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از صبا (نسیم) می‌خواهد که سلامی از طرف او به محمد (پیامبر اسلام) برساند و به او بگوید که خداوند را درود بفرستد. شاعر به توانایی خود در سرودن شعر اشاره می‌کند و می‌گوید که شعرش از قلب اوست. او همچنین از تنهایی و غریب بودنش در دیارهای مختلف می‌نالد و از این‌که بی‌دلیل با غریبان خصومت می‌شود، شکایت می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که این بی‌عدالتی و غم، نتیجه بیداد دیگران است.
ز ما ای صبا با محمد رسانخدا را درودی که او را سزاست
هوش مصنوعی: ای نسیم، سلامی از طرف ما به محمد برسان و از سوی ما تقدیم خدا کنی که او شایستهی آن است.
بگو با درود آنگهش در نهفتکه ای ساز معنی ز طبع تو راست
هوش مصنوعی: بگو سلام و در اینجا مخفی کن که ای سازگار با روح و طبع تو درست است.
گرفتم که باشد ترا صد گرفتبهر یک غزل کاختراعی مراست
هوش مصنوعی: من فهمیدم که تو برای هر غزل من صد مشکل داری، اما این موضوع فقط به من مربوط است.
نه آخر غریب دیار تواندترا با غریبان خصومت چراست
هوش مصنوعی: آخرین فرد تنها در دیار تو نمیتواند با دیگران دشمنی کند، پس چه دلیلی برای خصومت با غریبهها وجود دارد؟
ز بیداد تست اینهمه بر غریبکه شعر من آواره شهرهاست
هوش مصنوعی: این همه ناراحتی و بی‌عدالتی که بر غریبان میگذرد، ناشی از ظلم و ستم توست. شعر من همیشه در جستجوی سرزمینهای تازه است و بیپناه مانده است.