شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعری با یک صاحب دل گفتگو می‌کند. صاحب دل از او می‌پرسد که چرا شعرش موجود است اما دیوانی ندارد. شاعر پاسخ می‌دهد که به خاطر این است که سخنانش به اندازه دیگران پر و فراوان نیست. صاحب دل در جواب می‌گوید که حتی اگر سخنان شاعر کم باشد، اما ارزش آن کمتر از گفته‌های دیگران نیست.
گفت صاحبدلی به من که چراستکه تورا شعر هست و دیوان نیست
هوش مصنوعی: یک صاحبدل به من گفت که چرا برای تو شعری وجود دارد، اما دیوان شعری نیست.
گفتم از بهر آنکه چون دگرانسخن من پر و فراوان نیست
هوش مصنوعی: من به خاطر این که سخن من مانند دیگران پرمحتوا و زیبا نیست، چیزی نمیگویم.
گفت هر چند گفته تو کم استکمتر از گفته های ایشان نیست
هوش مصنوعی: او گفت هرچند حرفهای تو کم است، اما این کم بودن از حرفهای دیگران هیچ چیز کم ندارد.