شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت احساس ناتوانی و درد عاشقی خود را بیان می‌کند و می‌گوید جز گریه و ناله چیزی ندارد. او از هنرهای خود فریاد می‌زند و از حالتی رنجور و غمگین برخوردار است. او با اشاره به رنگ‌های اشک و چهره‌اش، از غم و غصه‌ای که در دل دارد صحبت می‌کند و تمامی این احساسات را ناشادی نشان می‌دهد.
جز آه و ناله ندارم به عاشقی هنریمرا زدست هنرهای خویشتن فریاد
هوش مصنوعی: در عاشقی هیچ هنری جز ناله و اندوه ندارم، فریاد من ناشی از هنرمندیهای خودم است.
زاشک سرخ و رخ و زرد چون زیم بیغمکه هر یکی بدگر گونه داردم ناشاد
هوش مصنوعی: از اشکهای سرخ و چهرهٔ زردم پیداست که در حالتی غمگین و بیخیالی به سر میبرم، زیرا هر کدام از این حالات به نوعی با هم متفاوت هستند و همگی از غم من خبر میدهند.