شمارهٔ ۹۵ - کمال خجندی

به سمع معجری ای پیک عاشقان برسانحدیث شوق ملاقات و آرزمندی

ز بعد آنکه زدی حلقه بر در و خود رادر آن جناب همایون چو حلقه افکندی

بگویش این قدر از من که ای به رتبت و فضلگذشته قدر تو از پایه هنرمندی

چه گل شکفت ازاینت که بر سبیل خلافدرخت مهر و محبت ز بیخ برکندی

گر از تنیده یاری گسسته شد تاریچه باشد ار به سرانگشت عفو پیوندی

مرا خود از تو چه نفع و تو را ز من چه ضررکه من تو را بپسندم مرا تو نپسندی

به نظم و نثر گرفتم که سعدی وقتیمنه من ز خاک خجندم تو از سمرقندی