شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر به خواننده توصیه می‌شود که وقتی دیوان کمال (شاعر) را در دست دارد، از اشعارش به اندازه دلخواه بنویسد. شاعر به زیبایی‌ها و واژه‌های خاص اشعار او اشاره می‌کند و می‌گوید اگر می‌خواهی به عمق معانی و احساسات شعری دست یابی، نباید از لطافت و زیبایی آن بگذری و باید به دقت و تمرکز بر هر کلمه توجه کنی.
چو دیوان کمال افتد بدستتنویس از شعر او چندانکه خواهی
هوش مصنوعی: وقتی که مجموعهای از بهترینها به دستت رسید، هرچقدر که دوست داری از اشعار او بنویس.
خیالات غریب و لفظ و حرفشاگر خواهی که دریایی کماهی
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی در دنیای خیالات عمیق و وسیع شوی، باید همانند یک ماهی در دریا به جستجو بپردازی.
زهر لطفش روان مگذر چو خامهبهر حرفی فرو رو چون سیاهی
هوش مصنوعی: از عشقش غافل نشو، مانند قلم که برای نوشتن به جوهر فرو میرود، در دل تاریکی غرق نشو.