شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی و ارزش‌های پسته و سنبل پرداخته و تأکید می‌کند که این زیبایی‌ها به قدری باارزش و معنادار هستند که چیزهای دیگر در مقایسه با آن‌ها بی‌اهمیت به نظر می‌رسند. شاعر همچنین اشاره می‌کند که در تنگی دهان، سخن از هیچ چیز ارزشمندتر نیست و خودش هیچ چیزی را در این رابطه ندیده است. در کل، شعر بر غنای زیبایی و اهمیت وجودی برخی عناصر تأکید دارد.
با پسته شیرین تو شکر هیچ استبا سنبل مشگین تو عنبر هیچ است
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که شیرینی پستهای خاص به قدری زیاد است که در برابر آن شکر هیچ اهمیتی ندارد، و همچنین عطر و بوی گل سنبل مشکی آنچنان دلرباست که در مقایسه با عطر عنبر، چیزی به شمار نمیآید. به عبارت دیگر، شاعر میخواهد بگوید که زیبایی و جذابیت این ویژگیها به قدری بالاست که سایر چیزها را تحتالشعاع قرار میدهد.
گویند که هیچ است ز تنگی دهنتمن هیچ ندیده ام سخن در هیچ است
هوش مصنوعی: میگویند زمانی که دهان تو تنگ است، حرفی برای گفتن وجود ندارد، اما من هیچ چیزی را در این باره ندیدهام که کلامی در هیچ چیز باشد.