شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیز به اندازه لبان و موی معشوقش ارزش ندارد و همه چیز در برابر زیبایی او بی‌معناست. همچنین، اگر بر لبان معشوق نظری بیندازد، نباید نگران باشد، چون زیبایی او آن‌قدر است که همه چیز دیگر بی‌اهمیت به نظر می‌رسد.
با پسته تنگ تو شکر بر هیچ استبا موی میان تو کمر بر هیچ است
هوش مصنوعی: دوست داشتن تو، هیچ چیز دیگری را مهم نمیکند. زیبایی و جذابیت تو به قدری است که هیچ چیز دیگر نمیتواند به پای آن برسد.
گر بر دهنت کنم نظر هیچ مرنجزیرا که مرا از تو نظر بر هیچ است
هوش مصنوعی: اگر به دهانت نگاه کنم، ناراحت نشو، زیرا توجه من به تو بیشتر از هر چیز دیگری است.