شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده با محبوب خود گفتگو می‌کند. او از او می‌پرسد که برای دیدن او چه کار کند و محبوب پاسخ می‌دهد که تنها نگاه کند. سپس گوینده در مورد چگونه رسیدن به معشوق از او سوال می‌کند و محبوب اشاره می‌کند که باید به مکان او برود. گوینده از درد و غمش می‌گوید و محبوب توصیه می‌کند که به آن فکر نکند. در نهایت، گوینده می‌پرسد که چاره‌اش چیست و محبوب پیشنهاد سفر را می‌دهد. این مناظره نشان‌دهنده عشق و longing (دلتنگی) است.
گفتم که: به رویت چه کنم؟ گفت: نظرگفتم که: به کویت چه کنم؟ گفت: گذر
هوش مصنوعی: گفتم: با چهرهات چه کار کنم؟ او پاسخ داد: فقط به من نگاه کن. سپس گفتم: با خیابانت چه کار کنم؟ او گفت: فقط از آن عبور کن.
گفتم که: غمت چند خورم؟ گفت: مخورگفتم: چه بُوَد چارهٔ من؟ گفت: سفر
هوش مصنوعی: گفتم چقدر باید غم بخورم؟ او پاسخ داد: نخور. پرسیدم: پس چه کار کنم؟ او گفت: سفر کن.