شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه چهره محبوبش اشاره می‌کند. او با توصیف شمعی که به خاطر آن چهره روشن و گرم است، نشان می‌دهد که چطور دلش تحت تأثیر زیبایی آن قرار می‌گیرد. همچنین، زیبایی و لطافت محبوبش به قدری است که حتی گل‌های نرگس نیز از حیا در حضورش شرمگین می‌شوند.
شمعی که به رخسار نکو بودی گرمدید آن رخ و چون موم شدش آن دل نرم
هوش مصنوعی: شمعی که زیبایی چهرهات را میسوزاند، با دیدن آن چهره گرم شد و به نرمی همچون موم درآمد.
پیش قد و چشم و خدمتش در بستاننرگس ز حیا برآید و سرو از شرم
هوش مصنوعی: در حضور قد و چشمانش، نرگسها از حیا و شرم خجالت میکشند که سر به بالا بزنند.