شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس ناامیدی و سرخوردگی خود اشاره می‌کند. او از وضعیت دشوار و تنگنای خود سخن می‌گوید و می‌گوید که همچنان نام او در این شرایط ننگین باقی مانده است. او به نوعی به تلاش برای رهایی از این وضعیت اشاره دارد و به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که از سنگ بیرون می‌آید، که نشان‌دهنده سختی این فرایند است.
کی باشد ازین تنگ برون آمدنمنامست ازین ننگ برون آمدنم
هوش مصنوعی: کی میتوانم از این تنگنای دشوار و ناامیدکننده بیرون بیایم؟ نام من از این شرمساری و ننگ رها نمیشود.
گویی مگر از سنگ برون می آیدپروانه از سنگ برون آمدنم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که من یک موجود سخت و بیاحساس هستم، اما در واقع مانند پروانه‌ای که از سنگ بیرون می‌آید، روحی لطیف و زیبا دارم.