تناجی
کمال خجندی

شمارهٔ ۳۰

گفتم بچه ماند مژه ات گفت سنانگفتم که چو قدم چه بود گفت کمان
گفتم تو بیایی چه بری گفت که دلگفتم چو دهم تا نروی گفت که جان