شمارهٔ ۵۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع تلاش و جستجوی شخص در راه عشق و معرفت پردازد. شاعر بیان می‌کند که کسی که برای رسیدن به هدفش از خود می‌گذرد، به هدفش می‌رسد. هیچکس نمی‌تواند به جایی برسد اگر از خود غافل باشد. همچنین به حسرت و درد کسانی اشاره می‌شود که به دنبال عشق و حقیقت هستند، خواه زاهد باشند یا مست. شاعر خاطرنشان می‌کند که افرادی که دشواری‌های این راه را نمی‌دانند، درک درستی از آنچه تحمل می‌شود ندارند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که دل‌های پر از درد، به دنبال کمال و درمان هستند و به دنبال هرگونه دوایی برای تسکین این درد می‌گردند.
هر که در راه تو اول قدم از خویش بریدهم به اول قدم آنجا که می خواست رسید
هوش مصنوعی: هر کسی که برای رسیدن به تو، از خودخواهی و خواستههای شخصیاش بگذرد، به مقصدی که میخواهد خواهد رسید.
هیچکس بانو نیاویخت که از خود نگریختمیچکس باهنر نپیوست که از خود نبرید
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند به دیگری کمک کند اگر خود را نشناسد. همچنین، کسی نمی‌تواند به هنر و مهارت بپیوندد اگر از خود دور شود و خود را فراموش کند.
به طلب کس خبری هم اثری از تو نیافتبی طلب نیز نشانت به شنید و نه بدید
هوش مصنوعی: در جستجوی کسی، هیچ نشانهای از تو پیدا نکردم و حتی بدون جستجو نیز نشانی از تو نداشتم که بشنوم یا ببینم.
همه با ناله و آهند چه هشیار چه مستهمه با حسرت و دردند چه پیر و چه مرید
هوش مصنوعی: همه در حال ناله و درد هستند، چه آنها که هوشیارند و چه آنهایی که در حال غفلت. همه با حسرت و اندوه زندگی میکنند، چه پیر باشند و چه جوان.
زاهد از صومعه گر رخت بکوی تو کشیدما نخواهیم در آن کوی به جز درد کشید
هوش مصنوعی: اگر زاهد از خانقاه بیرون برود و به سوی تو بیفتد، ما در آن کوی به هیچ چیز به جز درد و رنج نخواهیم پرداخت.
آنکه آسان شمرد این همه خون خوردن مادور از آن روی مگر شربت هجری نچشید
هوش مصنوعی: کسی که سختی و رنج ما را آسان میگیرد و به آسانی دربارهاش صحبت می‌کند، به احتمال زیاد طعم تلخی جدایی را نچشیده است.
تا دل ریش پر از درد طلب بافت کمالبافت هر گونه دوائی که ازو میطلبید
هوش مصنوعی: دل شکستهام پر از درد است و در جستوجوی کمال هستم. هر نوع درمانی که به آن نیاز داشتهام، در پی آن بودهام.