شمارهٔ ۵۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عذاب‌آوری صحبت می‌کند که به سبب علاقه و عشق به معشوق به او دست می‌دهد. او از عدم درک و فهم معشوقش، که بی‌دلیل از او می‌رنجد، گلایه می‌کند. شاعر می‌گوید که وقتی معشوق به او توجه ندارد، دلش به شدت غمگین و آزرده می‌شود. همچنین او به عدم ثبات عشق و بی‌وفایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این امر قلب عاشق را شکننده و vulnerable می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق واقعی، باید از درد و رنج به دور باشد و نباید سبب آزار شود.
بار هر دم ز من خسته چرا می رنجدبی گنه می کشد و باز ز ما می رنجد
هوش مصنوعی: چرا هر لحظه از من دلگیر است؟ او بی‌دلیل مرا میآزارد و دوباره از من ناراحت می‌شود.
گفتم آن غمزه چها می کند آمد در جنگبتگریدش که ز عاشق بچها می رنجد
هوش مصنوعی: گفتم آن دختر دلربا چه می‌کند؛ وقتی در جنگ داری او را مینگری، باید از عاشقان فاصله بگیرد.
دم زدن نیست مجالم به هوا داری اوکه دل نازکش از باد هوا می رنجد
هوش مصنوعی: به من وقت نمیدهند که درباره عشقش صحبت کنم، زیرا دل حساس و نازک او حتی از کوچکترین تغییرات و ناملایمات آزار میبیند.
من همان به که ازین غم نکنم ناله و آهکه چو برگ گل از آسیب صبا می رنجد
هوش مصنوعی: بهتر است که از این درد و رنج شکایت نکنم، زیرا مانند برگ گلی هستم که به راحتی از لطافت نسیم آزرده می‌شود.
گر رقیبی بمن آرد خبرش گیرد خشماز سگی آهوی مشکین به خطا می رنجد
هوش مصنوعی: اگر رقیبی خبری درباره من به تو بدهد، از سگی که به اشتباه آهو را میآزارد، خشمگین میشوی.
گر از آن غمزه به هر یک نرسه نیر جدادل غمدیده جدا دیده جدا می رنجد
هوش مصنوعی: اگر آن نگاه دلربا به هیچکس نرسد، دل غمگین و دیدههایش جدا از هم میرنجند.
نیست عاشق به یقین آن دل به هو کمالکه ز معشوق ستمگر به جفا می رنجد
هوش مصنوعی: عاشق واقعی کسی نیست که به خاطر درد و رنجی که از محبوب ظالمش میکشد، دلش به درد آید و از او ناامید شود.