شمارهٔ ۵۸۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حال و هوای شدید عشق و دلدادگی شاعر است. او از جذابیت و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و اینکه چگونه زلف‌های او چون زنجیری او را دیوانه کرده است. شاعر به حالت مریدی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که درک این عشق عمیق است. او به زیبایی و صداقت معشوق خود تاکید می‌کند و بیان می‌کند که اگر معشوق بر دلش زخم بزند، این امر او را نمی‌آزارد. شاعر همچنین از تأثیر عشق بر وجودش و باختن به این احساس سخن می‌گوید و به دنبال وصال معشوق، خوشی و کمال را در آن می‌بیند و حاسدان را به خاطر اندوهشان سرزنش می‌کند.
از سودای سر زلف چو زنجیرشدم دیوانه من مجنون چه تدبیر
هوش مصنوعی: به خاطر خیال و آرزوی موهای زیبای تو، مانند زنجیر به تو متصل شدم. من، که دیوانهام، چه تدبیری میتوانم در این حالت انجام دهم؟
مریدی قدر این معنی بداندکه روزی کرده باشد خدمت پیر
هوش مصنوعی: مریدی باید به ارزش این مفهوم پی ببرد که یک روز خدمت به استاد کرده است.
از آن دارم هوای سرو قدتکه غیر از راستی زرق است و تزویر
هوش مصنوعی: من به خاطر قامت سید تو دلتنگم، چون غیر از راستگویی، همه چیز زشت و تزویر است.
بود مأوای پیکان تو جانماگر بر دل زنی ز آن غمزه صد تیر
هوش مصنوعی: اگر تو با نگاه دلربایت بر دل من بزنی، جانم در آغوش تیرهای عشق تو خواهد بود.
اگر نقاش دیدی نقش رویتکجا کردی دگر دعوی تصویر
هوش مصنوعی: اگر نقاشی را دیدی که چهرهات را چگونه ترسیم کرده است، دیگر حق نداشته باشی که ادعای تصویر دیگری را داشته باشی.
چو عود از آتش شوقت به آهنگگهی بم باشدم ناله گهی زیر
هوش مصنوعی: مانند چوب عود که از حرارت آتش برای تولید عطر و صدا به وجود میآید، من نیز در حالتهای مختلف، گاهی با صدای بلند و نالهای رنجآور و گاهی با نغمهای ملایم و زیر، به عشق تو مشغولم.
بادام زلف تو مستی در افتاداز پا افتاده ام از راه بر گیر
هوش مصنوعی: زلف‌های تو مانند بادام، مرا به حالت سرمستی و افتادگی درآورده است. اکنون که بر زمین افتادهام، مرا از راه خودت راهنمایی کن.
کمال از وصل او در عیش میباشبگو حاسد در این اندوه می میر
هوش مصنوعی: کمال و خوشبختی در ارتباط با اوست، پس بگو به حسود که در این غصه و ناراحتی خواهد مرد.