شمارهٔ ۵۹۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از جدال و چالش‌های عاشقانه صحبت می‌کند. او به زیبایی و لطافت معشوق اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که عشق همچون تبرزینی است که بر خودی می‌زند و تعهدی برای برقراری ارتباط دارد. در ادامه، شاعر از دردی که عشق به همراه می‌آورد سخن می‌گوید و به نکوهش رفتارهای ناپسند می‌پردازد. او همچنین به تردیدها و ناامیدی‌های ناشی از عشق اشاره می‌کند و از بی‌احترامی و ناپایداری برخی از روابط شکایت می‌کند. در نهایت، شاعر بر این باور است که در عشق، باید با صداقت و خلوص عمل کرد و از هرگونه بی‌احترامی به معشوق پرهیز کرد.
به دعوی قدت سرو سر افرازتبر بر پای خود خواهد زدن باز
هوش مصنوعی: به خاطر ادعای بلندی قد تو، درخت سرو خود را با تبر به پایش خواهد زد.
از سر تا پا گلی ای شاخ نازککه برگت شیوه است و میوهات ناز
هوش مصنوعی: تو از سر تا پا زیبا و گلگون هستی، مانند شاخهای نازک که برگهای لطیف و میوههای دلانگیزی دارد.
چو زر با بیدلان صافیم با توچو قلبی نیست ما را بیش مگداز
هوش مصنوعی: ما با دلسوزان مانند زر خالص هستیم، اما در ارتباط با تو قلبی نداریم، پس بیشتر ما را نمیآزار.
بروی خوب این برقع چه رسم استبد است این رسم رسم بد برانداز
هوش مصنوعی: حضور زیبای تو در پس این حجاب چه قانونی دارد؟ این قانون نادرست است و باید کنار گذاشته شود.
روان سازیم گفتی خونت از چشمز تأخیری چه سوزی جان روان ساز
هوش مصنوعی: گفتی خونت از اشک به خاطر تاخیر میسوزد، پس جانت را با عشق و شور زندگی تازه کن.
چه ها ضایع می کنی آب دهانتبه خاک را بروی عاشق انداز
هوش مصنوعی: آب دهانت را به هدر نده که بر روی زمین میریزی، این را برای کسی که عاشق است، صرف نکن.
بر آن در حلقه زد جان آمدم حیفکه در گوشی رسد زان حلقه آواز
هوش مصنوعی: به در آن خانه دق الباب کردم و برای ورود جانم را فدای این کار کردم، اما افسوس که این صدا تنها درگوشی شنیده میشود.
کمال این حلقه بر سندان زدن چیستگرت جانیست در بازست در باز
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اگر کسی توانایی و قابلیت لازم را نداشته باشد، نمیتواند به خوبی یک کار را انجام دهد. در واقع، داشتن ندانستن و نداشتن آگاهی، مانع از پیشرفت و موفقیت در هر امر میشود. بنابراین، برای رسیدن به کمال در هر زمینهای، لازم است که فرد دارای علم و تجربه باشد.