شمارهٔ ۶۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقد زهد ظاهری و ریاکاری می‌پردازد و به کسانی که در پی ترک دنیا و جستجوی نام و مقام هستند، هشدار می‌دهد. او پیشنهاد می‌کند که اگر کسی می‌خواهد زندگی را به طور واقعی تجربه کند، باید از غرور و نام و ننگ بگذرد و به لذت‌های لحظه‌ای و دنیوی رو بیاورد. همچنین، شاعر یادآور می‌شود که برای شناخته شدن در جمع اهل معرفت، باید با دل‌های زنده و در مکان‌هایی همچون میکده‌ها حضور داشته باشد. در پایان، به نقد جامعه و کمال‌جویی در شیراز پرداخته و به مقصدی دیگر اشاره می‌کند.
من باده بخورم چکنم گو حرام باشزاهد برو تو در پی ناموس و نام باش
هوش مصنوعی: من شراب مینوشم و برایم مهم نیست که زاهد بگوید این کار حرام است. تو هم به دنبال اعتبار و نام و ننگ خودت باش.
خواهی که برخوری دو سه روزی ز عمر خویشترک صلاح گیر و خراب مدام باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی چند روزی از عمرت را خوش بگذران بخواهی، بهتر است از کارهای درست و نیکو دست بکشی و دائما در حال خوشگذرانی و بیخیالی باش.
بگذار راه کعبه و بتخانه قبله سازاز ننگ و نام بگذر و با چنگ و جام باش
هوش مصنوعی: اجازه بده که جهتگیری تو به سوی کعبه و بتخانه باشد. از ملامت و شهرت بگذر و با موسیقی و شراب خوش بگذران.
زهد ریا و فسق نهانی به کار تستهای ناتمام در همه کاری تمام باش
هوش مصنوعی: بیشتر به ظواهر دینی و زهد تظاهر نکن و از گناهان پنهانی دوری گزین. در هر کاری که مشغول هستی، سعی کن آن را به طور کامل و درست انجام دهی.
خواهی که پیش زنده دلان محترم شویدر میکده مجاور بیت الحرام باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در نظر افراد با دل زنده و پرنشاط مورد احترام قرار بگیری، باید در کنار میکده و حرم مقدس قرار داشته باشی.
مانگریم معرفت خاص و عام رانو در پی شناختن خاص و عام باش
هوش مصنوعی: به جای اینکه فقط به دانستههای کلی و عمومی بسنده کنیم، باید تلاش کنیم تا به شناخت عمیقتری از افراد و موضوعات خاص بپردازیم.
شیراز جای مردم صاحب کمال نیستهان ای کمال عازم دارالسلام باش
هوش مصنوعی: شیراز محلی برای افرادی نیست که به کمال رسیدهاند. ای کمال! بهتر است به دارالسلام بروی.