شمارهٔ ۶۷۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و تاثیر آن بر زندگی انسان‌هاست. شاعر اشاره می‌کند که عشق نشانه کمال است و کسانی که در تفکر و تعقل محدود می‌مانند، از حقیقت آگاه نمی‌شوند. او به زاهدی اشاره می‌کند که عشق را انکار کرده و به عزلت رفته است. شاعر می‌گوید کسی که به عشق واقعی دست یابد، از مشکلات و رنج‌ها می‌گذرد و به حقیقت وصال می‌رسد. در نهایت، عشق را نه تنها یک احساس، بلکه راهی برای نزدیکی به کمال و حقیقت می‌داند و بر اهمیت آن در زندگی تاکید می‌کند.
عشق حرفی ست که دال است بر آیات کمالآنکه در قال فرو ماند نشد واقف حال
هوش مصنوعی: عشق، نشانهای از کمال است و کسی که تنها به ظواهر آن بسنده کند، از حقیقت آن بیخبر میماند.
زاهد خشک به انکار محبان جان دادگو بخور خاک چو محروم شد از آب زلال
هوش مصنوعی: زاهد سختگیر به خاطر انکار عشقورزان جانش را از دست داد. به او بگو خاک بخورد، چون از آب زلال و زندگی واقعی محروم شده است.
ورق علم به گردان، قم زهد شکنساکن کوی بقین شو گذر از کوی خیال
هوش مصنوعی: علم را ورق بزن و زهد را کنار بگذار، در کوی حقیقت ساکن شو و از دنیای خیال عبور کن.
آنچنان باده عشق تو ربود از هوشمکه ندارم سرمونی خبر از هجر و وصال
هوش مصنوعی: عشق تو به قدری مرا متحیر کرده که دیگر از فاصله و نزدیکیم خبر ندارم.
تن چی کار آید اگر جان سوی جانان برودسیل چون ریخت به دریا چه کشی رنج سفال
هوش مصنوعی: بدن چه فایدهای دارد اگر روح به سمت معشوق برود؟ مانند این است که وقتی سیل به دریا میریزد، دیگر زحمت سفالگری چه فایدهای دارد؟
دل گمگشته ز نقصان فراق آید بازاگرش داعیة وصل رساند به کمال
هوش مصنوعی: دل آشفته و پریشان که به خاطر کمبود وصال دچار سردرگمی شده است، اگر کسی او را به سمت کمال و وصل بکشد، دوباره به آرامش بازمیگردد.