شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق و عشق سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که اگر چشمان زیبا و بازیگوش معشوق بر عاشق بیفتد، دل عاشق به وحشت می‌افتد. اما سؤال اینجاست که دانستن درباره عشق بدون عمل کردن چه فایده‌ای دارد. شاعر همچنین به عشق شیرین و پایدار خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوق از ازل در دل او بوده است. زیبایی معشوق، مانند قبله‌ای است که عاشقان به آن روی می‌آورند، و کلمات عاشقانه او همواره در یاد عاشق باقی مانده است.
در نهایت، شاعر بیان می‌کند که عشق و وفا باید با کمال و نیکوکاری همراه باشد، و او از تعهد و وظیفه‌ی عاشق نسبت به معشوق سخن می‌گوید.
گر چشم شوخ نست به عاشق کشی مثلدر حلقها ز دور و تسلسل فند جدل
هوش مصنوعی: اگر چشمان بازیگوش به عاشق آسیب بزنند، مانند دو دورشیار که با یکدیگر درگیر میشوند و نمیتوانند از یکدیگر جدا شوند.
دل ز آنچه گفت در دهشت هسته جای نطقلیکن چه حاصل است ز علم بلا عمل
هوش مصنوعی: دل از ترس و دلهرهای که دارد، نمیتواند صحبت کند و نطق کند، اما چه فایده‌ای دارد اگر فقط علم داشته باشیم و عملی در پی آن نباشد؟
با کام پر شکر مگسی انگبین ز دورما بر تو عاشقیم به حمدالله از ازل
هوش مصنوعی: با دل شاد و خوشحالی به یاد تو هستیم و به خاطر عشقمان به تو، از دور میگوییم که از آغاز هر چه بوده، به خوبی آن را شکرگزاری میکنیم.
عشاق را چو حسن بتان است قبله گاهشرمنده شد چو آن سخنی بود بی حمل
هوش مصنوعی: عاشقان هنگامی که محبوبان زیبا همچون بتها ظاهر میشوند، به سمت آنها گرایش پیدا میکنند و در زمانی که سخنی بیپرده و بینقص بیان میشود، احساس شرمندگی میکنند.
چشم ز گریه رو به خرابی نهاده استقند لب تو دید و فکند از دهان عسل
هوش مصنوعی: چشمها به خاطر اشک و اندوه به ویرانی نگاه میکنند، اما لبهای تو مانند قندی است که شیرینیاش باعث شده عسل از دهان بریزد.
ما را بگفت و گوی تو آن زلف و رخ فکندروی تو قبله دل ما شده ازین قبل
هوش مصنوعی: دلم به عشق تو شیدا شده و زیباییهای تو راهنمای قلب من شده است. زلف و چهرهات در دل من نفوذ کرده و به نوعی به سمت تو جذب شدهام.
داند وفا و مهر نکو بار با کمالآری فتد به خانه مردم زنم خلل
هوش مصنوعی: او به خوبی آگاه است که وفا و محبت زیبا چه ارزشی دارد، اگرچه ممکن است در زندگی مردم عادی اختلالی ایجاد کند.