شمارهٔ ۶۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، خوشحالی خود را از دیدن دوستان و خوشی‌های بهار بیان می‌کند. او خود را به عنوان یک پرنده خوش‌خوان توصیف می‌کند که از قفس رهایی یافته و به زیبایی‌های طبیعت می‌نگرد. شاعر از محبت و دوستی یارانش صحبت می‌کند و این را به عنوان منبع آرامش خود می‌داند. او به شب قدر و روز نوروز اشاره می‌کند و می‌گوید که در این زمانها آرامش و خوشبختی را تجربه کرده است. در نهایت، شاعر بر این باور است که در زمان وصال و نزدیکی به دوستان، لحظات خوشبختی را احساس می‌کند و این دوران را بهترین زمان می‌داند.
بحمدالله که دیگر بار، روی دوستان دیدمچو بلبل می‌کنم مستی که باغ و بوستان دیدم
هوش مصنوعی: خوشحالم که دوباره دوستانم را دیدم. مانند بلبل، از خوشحالی سرمست هستم، چون باغ و گلزار را دیدهام.
من آن مرغ خوش الحانم که بیرون از قفس خود رابه اقبال بهار ایمن ز تشویش خزان دیدم
هوش مصنوعی: من پرندهای خوش آواز هستم که وقتی بهار میآید، احساس امنیت می‌کنم و از نگرانی فصل خزان دور هستم.
فلک گر تافت روی مهر و بر گردید از یاریفراموشم شد آن، هر دو چو یار مهربان دیدم
هوش مصنوعی: اگر آسمان زیر نور خورشید بتابد و از دوستی بازگردد، هر دوی آنها را مانند دو دوست مهربان دیدم که فراموشم کردند.
شب قدری که می جستم به خواب و روز نوروزیچو آن رو دیدم و آن موهمین دیدم همان دیدم
هوش مصنوعی: شب قدر را که دنبال آن بودم، به خواب رفتم و در روز نوروز، تصویری از آن شب را دیدم و همان افرادی را که به خوابم آمده بودند، دوباره مشاهده کردم.
مراد من میان یار بود آن در کنار آمدمیان راحت افتادم چو رنج بیکران دیدم
هوش مصنوعی: مقصود من در کنار یار قرار گرفتن است؛ وقتی در کنار او هستم، احساس راحتی می‌کنم، اما وقتی غم و رنج بیپایانی را مشاهده می‌کنم، این آرامش را از دست میدهم.
زمان وصل کر دیگر زمانها به نهد عاشقبه روی دوستان من این زمان را آن زمان دیدم
هوش مصنوعی: عاشق در زمان وصال، دیگر زمانها را فراموش می‌کند و برای دوستانش آرزو می‌کند که آن دوران را تجربه کنند؛ زیرا او در آن زمان، زیباییها و لحظات خاصی را دیده است.
کمال آن دم که خواهی دید با باران ترین خود رابگو این دولت از به من نه صاحبقران دیدم
هوش مصنوعی: بیا تا با باران، بهترین حالت خود را به نمایش بگذاریم. این فرصت خاص را از دست نده و در این لحظه خاص، زیباییات را بروز بده.