شمارهٔ ۷۱۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق می‌پردازد. شاعر از خال و نشان‌های معشوق سخن می‌گوید و به شدت به دل سوخته و آرزوهایش اشاره می‌کند. او با حسرت به وضعیت خود می‌نگرد و از سویی دیگر به زیبایی‌های محبوبه‌اش می‌بالد. همچنین، شاعر از ناامیدی و مشکلاتی که در راه وصال وجود دارد، سخن می‌گوید و به ناتوانی‌اش در برقراری ارتباط با معشوق اشاره می‌کند. در نهایت، او به عشق و جان خودش که در پای محبوب قربانی شده، اعتراف می‌کند.
خال لب توست داغ جانمدل سوخته این و کشته آنم
هوش مصنوعی: نقطهای که بر چهرهام نقش بسته، نشان‌های از عشق و درد جانم است؛ دل من به خاطر این عشق سوخته و به خاطر آن معشوق به قتل رسیده است.
خاکی که بر آن نشان آن پاستاز آب بقا دهد نشانم
هوش مصنوعی: خاکی که نشانهٔ پا بر آن گذاشته شده است، زندگیام را حفظ می‌کند و نشان حضورم را نشان میدهد.
تا رخ نهمش پس از فنا نیزشطرنج کنید از استخوانم
هوش مصنوعی: بیش از آنکه به ستم فکر کنم، در آغوش مرگ میرقصم و از جانم برای پیشبرد بازی رنجها استفاده میکنم.
چندم ز در ای رقیب رانیمن هم ز سگان آستانم
هوش مصنوعی: چند بار میخواهی از در طردم کنی؟ من هم مثل سگهای درگاه تو هستم که همیشه وفادارم.
از چشم تو داد خواستم گفتمن ترکم و پارسی ندانم
هوش مصنوعی: از چشمان تو درخواست کمک کردم، اما تو گفتی که من ترک هستم و زبان فارسی را نمیدانم.
نادیده زمان وصلت ای دوستترسم ندهد اجل امانم
هوش مصنوعی: دوست عزیز، به خاطر گذر زمان نمیتوانم به وصال تو برسم و مرگ اجازه نمیدهد که به تو نزدیک شوم.
هندوی مبارک است گفتیدر فال تو خال دلستانم
هوش مصنوعی: مژدهای که برایم آوردهای همچون خوشبینی در بخت و اقبال است و نشان‌های از زیبایی و محبوبیت قلبم.
من نیز در آن سرم که صد جاندر پای مبارکت نشانم
هوش مصنوعی: من هم در آرزوی آن هستم که جانم را فدای عشق تو کنم.
در پیش کمال اگر نشینی«بر دیدهٔ روشنت نشانم»
هوش مصنوعی: اگر در نزد کمال و زیبایی بنشینی، به من نشان خواهی داد که چگونه باید با چشمی روشن به حقیقت نگاه کرد.