شمارهٔ ۷۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از اندوه جدایی و تنهایی سخن می‌گوید که نه تنها دل او بلکه دل محبوبش نیز رنج می‌برد. او به روز وصال و شادی نزدیک می‌شود و بخت و دولت او بیدار می‌شوند. اگرچه درد و رنج خود را پیش باران می‌گوید، اما انتظار حمایت و همدلی دارد. شاعر اشاره می‌کند که در ارتباط با محبوبش شکایت نمی‌کند و حتی اگر از او ناراحت شود، باز هم از او ممنون است. او به این سمت می‌رود که اگر غم محبوبش با او باشد، از دیگر مونس‌ها بی‌نیاز است و در نهایت تأکید می‌کند که محبت نسبت به محبوبش نباید در کوی و بازار مطرح شود.
دل برفت از دست ما تنها نه دل دلدار همسینه از داغ جدانی خسته و انگار هم
هوش مصنوعی: دل ما از دست رفت و تنها نیستیم، دل معشوق هم از درد جدایی رنج می‌برد و سینهاش از غم و ناراحتی خسته است.
آخر آمد روز وصل و روزگار عیش نیزچشم خوابانید بخت و دولت بیدار هم
هوش مصنوعی: سرانجام روز وصال فرا رسید و زمان خوشی و سرخوشی نیز آغاز شد، در این حال چشمان خواب آلود بخت و خوشبختی بیدار و آماده استقبال از شادیها شدند.
گر بگویم پیش باران درد بی باری خویشبر من بیدل بگرید بار هم اغیار هم
هوش مصنوعی: اگر به باران بگویم که از دردهای سنگین خودم بگوید، دل بیدل من به حال من میگرید و هم اینکه دیگران نیز با من همدرد می‌شوند.
بیوفانی بین کزو جز پرسشم امید نیستخاطر باری نمیجوید بدین مقدار هم
هوش مصنوعی: بیکفایتی کسی را ببین که جز سوال من هیچ امیدی ندارد. دلش به خاطر این وضعیت، دیگر چیزی نمیخواهد و حتی به اندازهای که من توقع دارم، هم دنبال آسایش نیست.
گر برنجاند مرا بسیار تر از دیگرانهم نرنجم بلکه دارم منت بسیار هم
هوش مصنوعی: اگر کسی مرا بسیار برنجاند، من ناراحت نخواهم شد؛ چراکه از آنکه بر من منت دارد، بینهایت سپاسگزارم.
تا غم و اندوه او غمخوار و مونس شد مرافارغ و آسوده ام از مونس و غمخوار هم
هوش مصنوعی: وقتی که غم و اندوه او، همدم و همراه من شد، دیگر از هیچ همراه و دلداری آسوده و راحت هستم.
با رخ او مهر پنهان چند میورزی کمالکاین سخن در کوی شد مشهور و در بازار هم
هوش مصنوعی: با چهره او، خورشید پنهان را چه مدت دوست میداری؟ زیرا این سخن در خیابان معروف شده و در بازار هم شنیده می‌شود.