شمارهٔ ۷۷۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان تجربیات تلخ و دردناک خود از عشق و فراق می‌پردازد. او از لب معشوق کام نمی‌گیرد و با وجود مشکلات و رنج‌ها، ناامیدانه به زندگی ادامه می‌دهد. هر روز جفاهای جدیدی را از معشوق می‌کشد، ولی باز هم گذشت می‌کند. در این مسیر، امید خود را از دست می‌دهد و با غم فراق، تحمل می‌کند. شاعر در نهایت به تکرار زخم‌های دل و رنجی که از عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی با وجود همه سختی‌ها، هنوز به یاد معشوق است.
ما از لب تو کام ندیدیم و گذشتیمتشنه به لب چشمه رسیدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: ما از لب تو چیزی نچشیدیم و از آن گذشتیم، مانند اینکه تشنه به چشمهای رسیدیم و دوباره از کنارش رد شدیم.
گفتیم دعای تو و از بخت مخالفاز لفظ تو دشنام شنیدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: ما درخواست تو را کردیم، اما از بدبختی و بدشانسی، سخنان تو را به صورت ناسزا شنیدیم و از آن گذشتیم.
با داغ فراق تو که جانسوز عذابستاز زندگی امید بریدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: ما با درد جدایی تو که برایمان جانسوز و رنجآور است، از زندگی ناامید شده و از آن گذشتیم.
یک شب نکشیدیم ترا دربر و هر روزصد جور و جفا از تو کشیدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: یک شب تو را در آغوش نگرفتیم، اما هر روز به طرق مختلف از تو سختی و آسیب دیدیم و از آن گذشتیم.
در بیشه دنیا که چراگاه دل ماستروزی دو چریدیم و چمیدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: در جنگل زندگی که محل آرامش و خوشی ماست، روزی چندین بار از آن عبور کرده و از زیباییهایش لذت بردیم و سپس ادامه دادیم.
شهد لب تو شربت وصل دگران بودما زهر فراق تو چشیدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: شیرینی لبهای تو برای دیگران به مانند نوشیدنی خوشمزهای است که آنها را به وصال میرساند، اما ما تلخی جدایی تو را چشیدیم و از آن عبور کردیم.
مانند کمال از هوس آن گل رخسارصد جامه به باد نو دریدیم و گذشتیم
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و کمال آن گل با چهرهای دلفریب، تمام آرزوها و خواستههایمان را کنار گذاشتیم و از آن لحظه دلپذیر گذشتیم.