شمارهٔ ۷۷۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ دشواری‌های انسانی و سرنوشت ما در تعامل با دنیا و دیگران است. شاعر از بی‌فایده بودن رنجاندن دل‌ها و دردها سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که اگر چه دیگران ممکن است دربارهٔ ما نظر بدهند، اما در حقیقت ما به خوبی خود آگاهیم و قدرت تشخیص بهتر و بدتر را داریم. او همچنین به این موضوع پرداخته که انسان‌ها ممکن است تلاش کنند ظاهری پاک و بی‌نقص از خود نشان دهند، در حالی که در درونشان مشکلات وجود دارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که ما هرگز نباید از عشق و آرزوی خود غافل شویم، حتی اگر دیگران ما را قضاوت کنند.
ما چو قطع نظر از روی نکو نتوانیمدل به بیهوده بدگوی چرا رنجانیم
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم از زیبایی و نیکی چهره محبوب صرفنظر کنیم، بنابراین چرا باید دل خود را به چیزهای بیهوده و بدگوییهای ناراحتکننده مشغول کنیم؟
محرمی کو که به صاحب غرض از ما گویدکه دگر در حق ما هرچه تو گونی آنیم
هوش مصنوعی: محرمی وجود دارد که بتواند به کسی که به ما نیازی دارد بگوید که ما در حق خود هر چه انجام دهند، همان خواهیم بود.
زاهد آن به که گذارد به سر خود ما رازآنکه ما مصلحت خود به ازو میدانیم
هوش مصنوعی: زاهد بهتر است که ما را به خود نگیرد، زیرا ما خود بهتر از او میدانیم که چه چیزی برایمان مناسب است.
بیش از آن نیست که او دامن آلوده ز خلقباز می پوشد و ما باز نمی پوشانیم
هوش مصنوعی: او تنها دامن خود را از آلودگی مردم پاک میکند، اما ما همچنان نمیتوانیم خود را از آن آلودگیها در امان نگه داریم.
به دهانت که به از قند مکرر باشدهر حدیثی که از آن لب به دهان می رانیم
هوش مصنوعی: هر کلامی که از لبت بیرون میآید، شیرینتر از قند است و از آن صحبت کردن خیلی خوشایند است.
ای دل آن به که نگونی مرض خود به طبیبکه ویته صبر بفرماید و ما نتوانیم
هوش مصنوعی: ای دل، بهتر است که بیماری خود را به طبیب بگویی تا او بتواند برایت دارویی تجویز کند و تو اینقدر صبر نکن.
تا نیابد کس ازین عارض ما وجه وقوفرنگ رخساره به خون مژه می‌شویانیم
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی از مشکل ما باخبر نشود، رنگ رخسار را با اشک چشمانمان میشوییم.
ما نه آنیم که گر خاک شود قالب ماگرد سودای تو از دامن جان افشانیم
هوش مصنوعی: ما اینگونه نیستیم که اگر خاک شویم، از عشق تو دست بکشیم و جانمان را فدای تو کنیم.
خلق گویند که رندست و نظر باز کمالهرچه گوینده به روی تو که صد چندانیم
هوش مصنوعی: مردم میگویند که او انسانی زیرک است و در نگاه او زیباییاش به حدی است که هرچه دیگران دربارهاش بگویند، در واقع بخشی از واقعیت او را نشان میدهد و خود او از آنچه گفته میشود، صد برابر بیشتر است.