شمارهٔ ۸۰۰ - کمال خجندی

من و درد تو آنگه باد مرهمنباشد این قدر دردی مرا هم

حدیثم از کم و افزون جز این نیستکه افزون باد این درد و دوا کم

به خون ریزم اجازت چیست گفتیاجازت اینه که بسم الله همین دم

نه بینم هرگز آن روزی که بی دوستبه بینم سینه بی غم دیده بینم غم

عجب غمخوارفه دارم که هرکساو می خورد من میخورم غم

کمال از خون دل بنوشت فتویرساند آنگه بدانه دیرینه همدم

که کس بابد مرادی از تو بانیجواب آمده که نی والله اعلم