شمارهٔ ۸۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و به توصیف معشوقی با زیبایی‌های خاص می‌پردازد. شاعر از نخستین قدمت معشوق می‌گوید و رابطه‌ی عمیق عاشق و معشوق را بررسی می‌کند. او به درد و رنج عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حقیقتاً بار عاشقی سنگین است. همچنین به شهرت و زیبایی معشوق با استفاده از تشبیهات زیبا اشاره می‌شود و این نکته که عشق و زیبایی تحت تاثیر مرگ و زندگی هستند، مورد توجه قرار می‌گیرد. در نهایت، شاعر زیبایی را در حکایت‌ها و رنگ‌ها می‌بیند و به اهمیت آن اشاره می‌کند.
قدمت آن با الف با سرو سیمینبگویم راست هم آنی و هم این
هوش مصنوعی: میگویم که قدت به اندازهای است که با موی زیبای نقرهای تو قابل مقایسه است، و هم اکنون به همان اندازه زیبا و دوستداشتنی هستی.
خط سبزت زرخ دل بردن آموختکه طوطی گیرد از آئینه تلقین
هوش مصنوعی: خط سبز تو از روی دل برمیدارد و به من یاد میدهد که چطور مانند طوطی از آینه بازتاب خود را بگیرم.
از بیماری مرا درد سری نیستچو خاک آستان نست بالین
هوش مصنوعی: من از بیماری خود دردی ندارم، چون مثل خاک در آستانهات نازک و بیاهمیت هستم.
برویت زلف را طی مکانستکه شب در روم باشد روز در چین
هوش مصنوعی: زلف تو مانند نقطهای است که در مکانی زنجیر شده است؛ به طوری که در یک دنیا شب و در دنیای دیگر روز وجود دارد.
زهی فرهاد و شیرینکاری اوکه دنیی کرد و دین در کار شیرین
هوش مصنوعی: فرهاد و شیرین با عشق و هنر خود زندگی را زیبا کردند و در دل خود ایمان و محبت را جای دادند.
به از فرهاد مرد بار غم نیستکه بار عاشقی باریست سنگین
هوش مصنوعی: بهتر از فرهاد، کسی نیست که بار غم را به دوش بکشد، زیرا بار عاشقی باری بسیار سنگین است.
کمال از لطف آن به گوی و رخسارکه خوش باشد حکایت های رنگین
هوش مصنوعی: کمال و زیبایی از محبت او به زبان و چهرهاش ناشی می‌شود، زیرا که چهرهاش داستانهای رنگارنگ و شادیبخشی را بازگو می‌کند.