شمارهٔ ۹۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های محبوب شاعر می‌پردازد. در آن به لب‌ها و سخنان شیرین او، و همچنین به خال و خط‌های زیبای او اشاره شده است. شاعر می‌گوید که حتی اگر با چنین زیبایی‌هایی جانش را بسوزاند، همچنان او را دوست دارد. همچنین به زیبایی‌های محبوبان دیگر اشاره می‌شود و اینکه چگونه از زیبایی او سجدت می‌کنند. در نهایت، شعر به عشق و دلدادگی اشاره دارد و سخنان عاشقانه را به زیبایی و رنگ زندگی تشبیه می‌کند.
ای لب و گفتار تور شیرین همهگرد رویت خال و خط مشکین همه
هوش مصنوعی: ای لبان و سخنهای شیرینت، همه زیبایی‌های تو دور چهرهات، خال و خط‌های خوش رنگی هستند.
خوش نمودت خال پیش خط ولیعارضت خوشتر نماید زین همه
هوش مصنوعی: خال زیبا و خط روی صورت محبوب به نظر میآید، اما خود عارض او حتی از اینها هم زیباتر است.
گرچه با خال و خطت جان سوختیدوست میدارم ترا با این همه
هوش مصنوعی: با وجود اینکه زیباییهایت قلبم را سوزانده، همچنان دوستت دارم.
گر ز خوبان ختا خواهی خراجسجده آرندت بتان چین همه
هوش مصنوعی: اگر از زیباهای ختا (چین) بخواهی، باید با سجده و احترام به آنها اظهار ارادت کنی، تا بتی که در چین وجود دارد، تو را بپذیرد.
ساعد و زلفت بدامن و آستینجان و دل بردند و عقل و دین همه
هوش مصنوعی: دست و موهایت به دور خود کشیده و جان و دل را از من گرفته است و همه عقل و دین من را نیز از بین بردهای.
عاشقان در مکتبت به لام و بیکرده دندان نیز همچون سین همه
هوش مصنوعی: عاشقان در مدرسه عشق، حتی اگر صورتشان ظاهری نازیبا داشته باشد، باز هم مانند کسی که با دندانی سالم و زیبا صحبت می‌کند، عشق را بیان می‌کنند.
بر ورق آمد سخنهای کمالهمچو اشک او تر و رنگین همه
هوش مصنوعی: سخنان کامل و زیبا بر کاغذ نوشته شدهاند، همانند اشک که مرطوب و رنگین است.