شمارهٔ ۹۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تصویرسازی از یک لحظه ناگهانی پرداخته است که در آن به زیبایی و قدی می‌نگرد که نشان از محبت خداوند دارد. او به جنبه‌های معنا و حقیقت انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی ممکن است از لطف الهی غافل بماند. شاعر همچنین به تأثیر نگاه کردن به جمال الهی و زیبایی‌های عرفانی اشاره می‌کند و از خطاهای انسانی و توبه صحبت می‌کند. او به دورویی افراد ریاکار و رفتارهای ناهنجار در مراسم مذهبی انتقاد می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که در دل عبا و ظاهر، باید توبه و صداقت وجود داشته باشد.
برهگذار قد بار دیدم از ناگاهکدام قد الفی بود در میانه راه
هوش مصنوعی: در میانه راه ناگهان دختری را دیدم که قد بلندی داشت و از زیباییاش حیرتزده شدم.
کدام الف که ز لطفش الف ندارد هیچبه طبع راست ازین حرف شده کسی آگاه
هوش مصنوعی: کدام الفی وجود دارد که از خوبی و مهربانیاش، کسی به حقیقت و راستی که در این سخن نهفته است، آگاه نشود؟
نظارة به تماشاگهی نمی بینیمبه از جمال تو چندانکه می کنیم نگاه
هوش مصنوعی: ما در هیچ تماشاگاهی زیباتر از جمال تو نمیبینیم، هرچقدر هم که به تماشای دیگران بپردازیم.
فرشته شوق رخت گر گنه نویسد و جرمصحیفة عمل بنده بر بود ز گناه
هوش مصنوعی: اگر فرشته شوق زیبایی‌های تو را بنویسد و کارنامه عمل شخص پر از گناه باشد، دیگر گناهی بر آن بار نخواهد بود.
خط تا شده موران مرید از آن بستهمیانه به خدمت و پوشیده نیز جامه سیاه
هوش مصنوعی: مورچهها که در صف و ترتیب به خدمت مشغولند، در وسط این گروه، کسی است که لباس سیاه بر تن دارد و به کارشان می‌رسد.
به رقص بند نبای تو گر گشاده شودز اهل خرقه برآید هزار ناله و آه
هوش مصنوعی: اگر قلبت به رقص درآید و بیخود شود، صدها نفر از اهل عرفان و زهد به فریاد و ناله درمیآیند.
کمال اهل ریا را بگو به حلقه ذکرچه عربده است و غلو لااله الا الله
هوش مصنوعی: در اینجا به افرادی که در دین و ایمان خود تظاهر و ریاکاری میکنند، اشاره شده است. این افراد در جمعهای مذهبی و ذکرها به طرز شدیدی احساساتی میشوند و نعرههای بلندی سر میدهند. این عمل به نوعی اعتقاداتشان را به نمایش میگذارد، اما در این هیاهو، واقعیت ایمانشان در زیر سایه ریا قرار میگیرد. به عبارتی، آنها به جای حقیقت، فقط به ظواهر اهمیت میدهند و این خود نوعی زیادهروی و افراط است.