شمارهٔ ۹۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را به گلی تازه تشبیه می‌کند که با دقت و هنر آراسته شده است. او توصیف می‌کند که چهره‌اش مانند باغی پر از گل است و هر کس که او را می‌بیند، تحت تأثیر زیبای او قرار می‌گیرد. ابروان او به ماه شباهت دارد و زلف‌هایش نیز سیاه و زیباست. شاعر به ویژگی‌های مختلف می‌پردازد و از نقش لب‌های معشوقه‌اش در مجلس صحبت می‌کند و اشک‌های خود را به عنوان نشانی از عشق و آرزوهایش ذکر می‌کند. در نهایت، او درخواست می‌کند که زیبایی معشوقه‌اش را به نمایش بگذارد و می‌گوید که او خاص و منحصر به فرد است.
باز خود را چو گل تازه بر آراسته ایباغ رخسار بگلهای نر آراسته ای
هوش مصنوعی: برای خود همانند گلی تازه خود را آراستهای، مانند باغی که با گلهای نر میدرخشد.
خلق بر یکدگر افتاده ز نظاره توکه دو رخ خوبتر از یکدگر آراسته ای
هوش مصنوعی: مردم به خاطر تماشای تو در حال برقراری ارتباط با یکدیگر هستند، زیرا تو دو چهره زیبا را به شکلی جالب و دلربا به نمایش گذاشتهای.
ابروی شوخ که با ماه نوش سر بسر استبسر زلف سیه سر بسر آراسته ای
هوش مصنوعی: ابروهای زیبا و بازیگوش او که با چهرهی دلبرانهاش هماهنگ است، به خوبی با زلفهای سیاه و آراستهاش هماهنگی دارد.
شوخی و فتنه گر و سنگدل و عهد شکنچشم بد دور بچندین هنر آراسته ای
هوش مصنوعی: چشم بد دور از تو که هم شوخی میکنی، هم فتنه به پا میکنی، هم سنگدل و بیرحمی و هم به عهدت وفا نمیکنی. تو در عین این ویژگیها، هنرها و زیباییهای زیادی داری.
با وجود لب تو نیست بسائی محتاجمجلس ما که بنقل و شکر آراسته ای
هوش مصنوعی: لب‌های زیبا و دلنشین تو به قدری نوازشگر و خوشسخن هستند که دیگر نیازی به جاذبههای مجلسی و تزیینات اضافی نداریم.
هست مهمان نور آن به مگر ای دل که ز اشکخانه دیده بلعل و گهر آراستهای
هوش مصنوعی: مهمانی نور در دل وجود دارد، اما ای دل، این مهمانی را با اشکهایی که از چشمانت جاری میشود و مانند مروارید و گوهر زیبایی میآراید، نتوانی فراموش کرد.
روی آراسته بنمای خصوصة به کمالکه تو خاص از پی اهل نظر آراسته ای
هوش مصنوعی: زبانت را به زیبایی و کمال بیارای، زیرا تو به خاطر افراد باهوش و با ذوق، خود را آراستهای.