شمارهٔ ۹۶۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات مختلفی از جمله لذت‌های دنیا، نوشیدن شراب و عیش و نوش می‌پردازد. شاعر به خواننده می‌گوید اگر از سختی‌های زندگی رهایی می‌خواهد، باید از شادابی و لذت‌های زندگی استفاده کند. او به تشنگی‌اش برای شراب و زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که نوشیدن شراب و پرداختن به خوشی‌ها در دوران جوانی جایز است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که لذت و عیش باید در کنار یکدیگر باشند و انسان باید از زندگی‌اش بهره ببرد.
اگر ز محنت دنیا خلاص می‌طلبیبنوش باده گلگون ز شیشه حلبی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از مشکلات و رنجهای دنیا رهایی یابی، پس باید نوشیدنیای خوشرنگ و دلپذیر از ظرفی ساده بنوشی.
چنان به آب عنب تشنه‌ام که صورت آنبرون نمی‌رودم از حدیقة عنبی
هوش مصنوعی: من آنقدر به آب انگور تشنه‌ام که نمیتوانم از باغ انگور دور شوم.
شراب و شاهد و سیم و زرم طفیل تو بادفداک اصل مرامی و تها طلبی
هوش مصنوعی: شراب، معشوق، و ثروت تنها بهانههایی هستند که در کنار تو قرار دارند؛ تو اصل و بنیاد کمال و جستجوی ارزشها هستی.
اگر نه سایهٔ میخانه بر سرت باشدز روزگار ببینی هزار بوالعجبی
هوش مصنوعی: اگر در زندگیات سایه خوشی و لذت نباشد، با واقعیتهای تلخ و عجیب روزگار بیشتر آشنا خواهی شد.
ترا چو صحبت امن و کفایتی باشدبه عیش کوش و به عشرت دگر چه می‌طلبی
هوش مصنوعی: اگر امنیت و آرامش به همراه تو باشد، از زندگی و خوشی‌ها لذت ببر و دیگر چه چیزی را میخواهی؟
شراب نوش به فصل بهار و فارغ باشلا یلیق زمان الشباب فی کربی
هوش مصنوعی: در فصل بهار از نوشیدن شراب لذت ببر و نگران هیچ چیز نباش. زمان جوانی برای غم و اندوه نیست.
کمال را چو مداوا به باده فرمایندرواست گر بخورد می به حکم شرع نبی
هوش مصنوعی: اگر برای بهبود حال و روح انسان، نوشیدن شراب را جایز بدانند، اشکالی ندارد، به شرطی که طبق دستورات دین پیامبر باشد.