شمارهٔ ۹۹۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها درباره درد و رنج یک بدن نازک و حساس صحبت می‌کند که تاب و توان تحمل درد را ندارد. او به زیبایی و لطافت گل اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند گل در چمن، همیشه تازه و سرزنده است. احساساتی چون شکر و بادام نیز در این شعر به تصویر کشیده شده است. شاعر از زیبایی و کم‌حرفی این فرد می‌گوید و به نحوی ناامیدی و غم را در روابط انسانی توصیف می‌کند. در نهایت، از دعا و آرزوی سلامتی برای جسم و جان این شخص سخن می‌گوید و به اهمیت دعا در بهبود وضعیت جسمی و روحی اشاره می‌کند.
تب چرا درد سر آورد به نازک‌بدنیکه چو گل تاب نیاورد به جز پیرهنی
هوش مصنوعی: تب باعث شد که شخصی با بدن نازک و لطیف، که مانند گل نمیتواند فشار را تحمل کند، به زحمت بیفتد و تنها چیزی که میتواند بپوشد، یک پیراهن است.
بر تن نازک او همچو عرق لرزانستهر کجا هست تر و تازه گلی در چمنی
هوش مصنوعی: بر بدن لطیف او، عرقی مانند شبنم در حال چکیدن است و در هر جایی که باشد، گلی تازه و سرزنده در چمن زار است.
شکرش دارد و بادام زیان پنداریچشم نگشاید از آن روی و نگوید سخنی
هوش مصنوعی: او در مواجهه با برخی چیزها باید قدردانی کند و از نعمتها بهرهمند شود، اما ممکن است که نگاهی به شرایط منفی و ضررها داشته باشد. اگر نگاهمان به زیباییها نباشد، از آن رو هیچ سخنی نخواهیم گفت و ارتباطی برقرار نخواهد شد.
دیدن نبض اشارت به مسیحا کردندگفت حیف است چنان دست بدست چو منی
هوش مصنوعی: خود همچون مسیحا نگریستم، اما افسوس که کسی با دست خود نمیتواند کمکی به من بکند.
از پی رگ زدن از کار بفصاد افتدنیست استاد تر از غمزة او نیش زنی
هوش مصنوعی: هیچ چیز به اندازه ی یک نگاه معنادار او نمیتواند کار را خراب کند و باعث ناامیدی شود.
بفدای تن رنجور نو و جان تو بادهر کرا هست در ایام تو جانی و تنی
هوش مصنوعی: بفدای جسم ناتوان و روح تو باشم؛ هر کسی که در طول زندگیاش روح و بدنی دارد، به خاطر تو است.
صحت جان و تنت چون به دعا خواست کمالبود آمین به زبان آمده در هر دهنی
هوش مصنوعی: اگر جان و تن تو به دعا سلامتی بخواهد، رسیدن به کمال در آن است و این درخواست در زبان هر کسی جاری شده است.