شمارهٔ ۱۰۴۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و وصل در بهشت می‌پردازد. شاعر از اهمیت دیدار محبوب و زیبایی‌های بهشتی صحبت می‌کند. او به حوریان و نعمت‌های بهشت اشاره می‌کند و می‌گوید که در صورت عدم وصل به معشوق، عذاب و حسرت در آن جهان نیز وجود دارد. همچنین بر اهمیت عشق و زیبایی در زندگی و قیامت تاکید دارد و به شور و شوق وجودی در کنار محبوب می‌پردازد. در نهایت، بر این نکته تاکید می‌شود که عشق و زیبایی باید در زندگی و فراسوی آن، در روز قیامت، به یاد مانده و تجربه شود.
گر به فردوسی از حریم وصل نگشانی دریپیش هر حوری ز آب دیده باشد کوثری
هوش مصنوعی: اگر در درگاه وصال فردوسی را نبندی، در برابر هر حوری، چشمت بر این گریه می‌شود که مانند کوثر است.
گرنه در هر غرفه زنجیری بود از موی دوستدر بهشت از هر دری آید عذاب دیگری
هوش مصنوعی: اگر در بهشت هم هر گوشهای زنجیری از موی محبوب وجود داشته باشد، عذاب دیگری از هر در به سراغ انسان میآید.
گرنه آن سرو افکند بر شاخ طوبی سایههر ورق در شرح بی برگی بر آرد دفتری
هوش مصنوعی: اگر آن سرو بلند بر درخت طوبی سایه بیفکند، هر صفحهاش در توصیف بیبرگی، دفتری را به تصویر میکشد.
با لب رضوان ما از ما بگو ای سلسبیلساقی جانها روان کن باده روشنتری
هوش مصنوعی: ای ساقی، از ما و از لب خوشگفتار رضوان بگو، و جانها را با بادهای روشن و دلانگیز روان کن.
منتظر منشان چو گل بر خاک اهل روضه راتازحسرت خون نگردد هر دلی در هر بری
هوش مصنوعی: منتظر نمانید مانند گلی که بر سر خاک نشسته است، زیرا دلهای اهل محبت را به حسرت و اندوه فرو میبرد و آنان در هر سختی دچار درد و رنج خواهند شد.
درقیامت خوش برا دامن کشان چون زلف خویشتا به بینی زیر پا هر جانب افتاده سری
هوش مصنوعی: در روز قیامت، خوشا به حال کسانی که دامن خود را میکشند، چون زلف خود؛ تا اینکه بتوانند هر طرف را ببینند و سرهایی را که زیر پا افتادهاند، مشاهده کنند.
گر به فردا افکنی دیدار میمون با کمالتا به روز حشر باشد هر دم او را محشری
هوش مصنوعی: اگر امید دیدار میمون را به فردا بیندازی، او با کمال در انتظار تو خواهد بود، تا روز قیامت هر لحظه آماده حضور خواهد بود.