شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف وضعیتی می‌پردازد که مانند تیری که از کمان پرتاب می‌شود، ناگاهی و بدون هدف به اینجا و آنجا رفته است. او به نوعی سرنوشت خود را با این تشبیه نشان می‌دهد و بیان می‌کند که گاهی به هدف می‌رسد و گاهی به خطا می‌رود.
چون تیر که از کمان هوادار شودگاهی به نشان گهی به سنگ آمده‌ام
هوش مصنوعی: مثل تیر کمانی که به پرواز درمی‌آید، گاه به هدف می‌زنم و گاه به سنگ و ناکامی می‌رسم.