شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از غم و اندوه خود سخن می‌گوید که به خاطر حسین (شخصیت محوری واقعه عاشورا) احساس می‌کند. او اشاره می‌کند که حسین با تشنگی و فداکاری‌اش در کربلا، حتی در سفر خود، موجب شکرگزاری او شده است. در واقع، حسین نماد فخر و عزت در مواجهه با مشکلات و مصائب است.
هرچند که بر غمم سبب گشت حسینچون نور ز دیده محتجب گشت حسین
هوش مصنوعی: هرچند که حسین باعث غم من شد، اما او مانند نوری که از چشمها پنهان شده، دور از نظر من قرار گرفت.
صد شکر که اندر سفر کرب و بلاقربان حسین تشنه لب گشت حسین
هوش مصنوعی: بسیار خدا را شاکرم که در سفر به کربلا، حسین با تمام تشنگیاش قربانی شد.