شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس نارضایتی و درد و رنج خود را از نادیده گرفتن و بی‌اعتناییِ خوبان و محبوبان بیان می‌کند. او می‌گوید که اگر آن‌ها ما را نادیده بگیرند، باز هم شکر می‌کنیم و تحمل می‌کنیم. شاعر از انتظار کشیدن برای یک وعده از محبوب شکایت می‌کند و می‌گوید که قربانی شدن به خاطر عشقش بهتر از بی‌توجهی است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که باید رنج هجران را تحمل کرد و از طرفی آرزوی وصال و آزادی بیشتر را دارد. این شعر به عمق احساسات عاشقانه و درد جدایی اشاره می‌کند.
خوبان اگر که منع نگاهی به ما کنندما شکر می‌کنیم اگر اکتفا کنند
هوش مصنوعی: اگر خوبان به ما نگاه نکنند، ما خوشحالیم و شکرگزار خواهیم بود حتی اگر یک نگاه ساده به ما داشته باشند.
منت کشیم و ناز کشیم و ستم کشیمحاشا کنند و جور کنند و جفا کنند
هوش مصنوعی: ما خواهش می‌کنیم، محبت می‌کنیم و ظلم را تحمل می‌کنیم، اما آن‌ها از ما رویگردانند، سختیها و بیمهریها را نثار ما میکنند.
سهل است انتظار کشیدم تمام عمرکز صد هزار وعده یکی را وفا کنند
هوش مصنوعی: انتظار کشیدن برای وفای به وعدهها حتی اگر تمام عمر هم طول بکشد، برای من آسان است. اما میدانم که از میان صدها وعده، تنها یکی ممکن است تحقق یابد.
بالله که بهر کشتن ما عین خونبهاستخونی که غمزه‌های تواش زیر پا کنند
هوش مصنوعی: به خدا قسم، خون ما به خاطر عشق تو همچون بهای خون است، زیرا گناهانی که با ناز و چشمنوازیت ایجاد میشود، برای ما نابودکنندهاند.
مرغی که ریخت بال و پرش در ته نفسکشتن نکوتر است گر او را رها کنند
هوش مصنوعی: پرندهای که در آخرین لحظات زندگیاش بال و پر خود را میریزد، اگر او را آزاد بگذارند، مروت و شرافت بیشتری از خود نشان میدهد.
صد همچو روز حشر به جایی نمی‌رسدطورمار شکوه شب هجران چووا کنند
هوش مصنوعی: در روز قیامت، هیچ کششی به جایی نمیرسد. بلکه شگفتی و زیبایی شب جدایی، احساسات را به شدت متأثر خواهد کرد.
(صامت) من آن نیم که کشم پاز کوی دوستور فی المثل که بند ز بندم جدا کنند
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که از کوی دوست گذر نمیکنم، حتی اگر به زور بخواهند مرا از بندهای وابستگیام آزاد کنند.