شمارهٔ ۷ - زبان حال حضرت سکینه
هوش مصنوعی: این متن از شاعر درباره‌ی اندوه و فقدان برادرش صحبت می‌کند. او از درد جدایی و نبود پدر و برادرش می‌گوید و از ناامیدی‌اش در مواجهه با مشکلات زندگی و غم و اندوهی که بر وجودش سایه افکنده، سخن می‌گوید. در این شعر، احساس سوختن دل و ناتوانی در دوست داشتن و دل‌تنگی برای برادر ذکر شده است. شاعر همچنین به مظلومیت برادرش حسین و وضعیت ناگوار کوفیان اشاره می‌کند و در نهایت، به امید روز رستاخیز و رهایی از این دردها تأکید می‌کند.
دریغ و درد که نگذاشتند جان پدرتن مبارکت از آفتاب برادرم
هوش مصنوعی: متأسفم که نتوانستم از نور و گرمی آفتاب برادرم بهرهمند شوم و این موضوع عمیقاً مرا غمگین و ناراحت کرده است.
نداد شمر امان کز رخت نگاهی سیربرای توشه شام خراب برادرم
هوش مصنوعی: شمر به من اجازه نداد که نگاهی به تو بیندازم، تا شاید از آن دیدار چیزی برای سفر به شام و یاد برادرم به دست آورم.
اگر به خواب رود بی‌تو دیده‌ام امشبدگر ز روز جزایش ز خواب برادرم
هوش مصنوعی: امشب در خواب، چشمانم به تو نمینگرند و دیگر نمیتوانم منتظر روزی باشم که برادرم خوابم را ببیند.
مرا که سوختن دل به اختیاری نیستچگونه از سر آتش کباب بردارم
هوش مصنوعی: من که دلسوزی و درد کشیدنم به اختیار خودم نیست، چطور میتوانم از آتش زجر و رنج کم کنم یا از آن فاصله بگیرم؟
برای گریه اگر کوفیان مجال دهندبنای عالم امکان ز آب بردارم
هوش مصنوعی: اگر کوفیان اجازه بدهند که گریه کنم، میتوانم به سادگی بنیاد این دنیا را با آب برچینم.
اگر به شام یزیدم به نزد خود طلبدچگونه پاسوی بزم شراب بردارم
هوش مصنوعی: اگر یزید در شام مرا بخواهد، چگونه میتوانم از مجالس شراب دل بکنم؟
کنم حکایت چوب و لب حسین (صامت)به روز حشر چو سر از تراب برادرم
هوش مصنوعی: در روز قیامت، داستان چوب و لب حسین را بیان میکنم، زمانی که برادرم سرش را از خاک بیرون میآورد.